Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VIA ONZICHTBARE DRAADJES

Unknown

Het is de start van de 6e dag van de Jaaropleiding Spirituele Groei.
En we hebben een mooie dag in het vooruitzicht.
Maar eerst even vragen wat er na de vorige keer nog is gebeurd.

Toen, tijdens de vorige lesdag, ging het over Vergeven; een pittig onderwerp en een dag lang hard werken voor de deelnemers. Voor wie hadden ze nog ‘boze gevoelens’? En hoe konden ze die bakstenen uit hun rugzak krijgen? Want dat is het idee van Vergevingsdag: niet het goedkeuren van wat er is gebeurd, maar het loslaten ervan. Zodat je er Nu geen last meer van hebt.

Een van de deelnemers – B. – worstelde met de vraag wie ze zou vergeven. En ze koos uiteindelijk voor een heel verrassend iemand: haar 4-jarige zoon, met wie ze veel, bijna doorlopend, botste, eigenlijk al vanaf zijn geboorte. Wat een moed om zich zo kwetsbaar op te stellen! Maar ze ging het dapper aan. Ze doorliep het hele proces, dat voornamelijk schrijvend verloopt, en vergaf daarna ook zichzelf in dit verhaal, wat minstens zo belangrijk is. Ik zie nog voor me met welke rode ogen ze na die dag vertrok.

Nu, de volgende lesdag, wil ze iet met ons delen.
“Ik heb het opgeschreven in mijn dagboek.” Ze pakt het erbij. Op zich al een sort van heilig moment; iemand die iets uit een dagboek voorleest. Ze moet eerst 3 x slikken en dan komt het:
“Na de lesdag reed ik naar het kinderdagverblijf om John op te halen. Daar kwam hij ineens op me afrennen, heel anders dan anders. Hij omhelsde me en zei achter elkaar: ‘Ik hou van je. Ik hou van je. Ik hou van je!’ Vanaf die dag is onze relatie compleet veranderd. We hebben het voor het eerst gezellig met elkaar en genieten enorm. Het is een wonder.”

Nadat ik uitgesnikt ben, moet ik toch weer helder proberen na te denken. Ik ben de juf en mensen verwachten nu geloof ik dat ik iets zinnigs ga zeggen. Maar het komt niet. Pas later besef ik me wat ik had kunnen zeggen. Het gaat over onzichtbare draadjes. Onzichtbare draadjes waarmee we zijn verbonden met de mensen waar we van houden. En o, wat gaat er veel informatie door die draadjes. Waardevolle boodschappen die gaan over de kern van de zaak. En die uiteindelijk draaien om wat kleine John zei tegen zijn moeder: ‘Ik hou van je.’
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment