Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GEEN IDEE HOE WAARDEVOL

images

J. is laat.
Ze staat in de file, heeft ze ge-sms’t.
Maar ondanks dat voelt het toch al ‘druk’ in de praktijkruimte.
Ik vraag me af waarom.

J. heeft nl. gevraagd om een consult mbt haarzelf. En dan verwacht ik niet dat er ‘van alles uit de andere wereld’ is. Ik probeer me erop af te stemmen, maar ik krijg helemaal geen duidelijke informatie. Geen relaties, geen herinneringen of plaatjes. Zijn dit wel bekenden van haar? Of komt het soms uit andere regionen in de andere wereld. En zo ja, waarom?

Daar is ze dan en we starten het consult. Ze heeft weer een baan, vertelt ze.
“O, dus je bent weg uit de gevangenis waar je werkte?”, vraag ik.
“Nou”, zegt ze. “Gek genoeg niet. Op miraculeuze wijze heb ik 2 reorganisaties overleefd. Ik ben wel overgeplaatst, naar een nog zwaardere afdeling.”

J. is humaniste. En haar werk in de gevangenis houdt in dat ze praat met gevangenen. Met het doel om…? Om er voor ze te zijn. Om ze te zien als mens. We praten erover, want het is heel zwaar werk. De gevangenen zijn vaak emotioneel totaal gesloten en staan niet open voor een gesprek. En de rest van het personeel ziet ook niet echt het nut van haar aanwezigheid.
“Eigenlijk sta ik er totaal alleen voor”, zegt ze.

En dan voel ik die ‘drukte’ om mee heen ineens 10 keer zo sterk worden.
Wat zijn ze dichtbij!
Tranen in mijn ogen.
En het gevoel: toe maar, zeg het maar!

“Je doet het niet alleen”, zeg ik. “Ja, binnen de instelling wel. Maar het werk dat je doet is zo ontzettend nodig. Zo ziet de andere wereld dat. De andere wereld is een wereld van liefde en ze willen die liefde hier zo graag naartoe brengen. Overal waar nodig en vooral naar de plekken waar het het meest nodig is. In de donkerste holen. Daar waar soms nog nooit liefde is geweest. Daar waar ieder sprankje licht meteen weer lijkt uit te doven door de diepte van het duister. Maar zo is het niet. Wat jij doet, is iets planten. Je plant zaadjes in de donkere grond. En misschien zie je ze niet meteen ontkiemen en misschien duurt het wel 20 jaar voordat de condities goed genoeg zijn voordat er iets gebeurt, maar wéét dat je zaait. En dat je het doet in samenwerking met.... Dat je gesteund wordt. Dat ze je zien. Dat ze weten met hoeveel moeite en hoe vaak je werkt buiten je comfort zone. Maar je doet het. En je hebt geen idee. Echt geen idee hoe waardevol.”

Dan wordt het weer rustig.
Het is gezegd.
Ze weet het nu.
Ze kan weer door.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments