Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

TOCH NOG IETS TOE TE VOEGEN

Unknown

Ik ben op de praktijk en alle spullen zijn ingepakt.
Voor de Avond van de Ziel, de dag erna.
Volle zaal, beetje buikpijn.
Want ja, zin in, maar toch ook altijd weer gespannen.

Ik neem de rode draad van het verhaal door. De draad waaromheen geïmproviseerd mag worden. Moet worden zelfs. Want ik wil het graag een lezing ‘op maat’ laten zijn. Eentje die precies past bij de zaal van die avond. De rode draad gaat over onze essentie: de ziel. En hoe we die kunnen herkennen. En hoe we meer vanuit die kant van ons kunnen leven.

Als ik die hoofdlijn een beetje heb uitgezet, kijk ik nog even naar boven.
“Hadden jullie nog iets toe te voegen?”, vraag ik semi-lolllig.
Ik hoor niks.
Dus blijkbaar niet.
Wel zie ik mezelf – en het is echt zo sterk als ik nu beschrijf – naar mijn schrijfblok lopen en een pen pakken. Ik ga zitten en ik begin te schrijven. Het rolt er zo uit. Terwijl de tranen over mijn wangen lopen.

Je bent niet je lichaam
Je bent niet de gedachten in je hoofd
Je bent de kracht, die je elke ochtend weer doet opstaan
Je bent je honger om te leren
Je verlangen om je te ontwikkelen, eindeloos
Je bent de liefde die je voelt, voor mensen, dieren, de wereld, het leven
Je bent hier om te ontvangen
Je bent hier om te geven
Je bent het begin en het midden van dit aardse bestaan
en wanneer dat eindigt, zul jij weer verder gaan
Want: je bent op een prachtige reis
Een reis die vraagt en een reis die loont
Met als einddoel het witte hooggebergte
Waar alleen nog de Liefde woont.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments