Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

WAT ZIJ DAAR DOEN

“Maar wat dóet hij daar dan nu?’
Dat is de vraag van Ellen.
En niet alleen van haar.

Het is duidelijk dat ik contact heb met haar overleden man Ed. Hij is een goeie communicator (heel belangrijk voor een geslaagd consult!). Zijn drukke karakter, zijn extreme werklust, hun vakanties in Azië en zijn passie voor bijzondere planten heeft hij goed over kunnen brengen. En als het dan duidelijk is dat iemand er echt is, alive and kicking, dan is het altijd mogelijk om vragen te stellen. Al blijft het afwachten of ik het antwoord kan ontvangen.

Zeker met de vraag van Ellen. Want die vraag wordt vaak gesteld – begrijpelijk ook – maar ik was er lang een beetje bang voor. Ten eerste kon ik me er niks bij voorstellen wat mensen ‘daar’ aan de andere kant zouden moeten doen. Wij besteden hier een groot deel van onze tijd aan werken. Maar daar, aan de andere kant, hoef je geen geld te verdienen, dus ja, wat blijft er dan over? Beetje liggen in een hangmat? Beetje vissen aan de waterkant? Ik wist het niet. En die gedachte werkte blokkerend. Bovendien kon ik van alles roepen, maar bewijzen kon ik het toch niet. Terwijl bewijzen, het kunnen verifiëren bij de ontvanger, voor een medium belangrijk is.

NIW, ik vermeed die vraag dus vroeger. Tot dat niet langer kon. In meditatie viel mij het volgende in: ‘Ook in de andere wereld blijven onze kernkwaliteiten dezelfde. En willen we ons daarmee nuttig maken.’ Ik dacht: ja, natuurlijk! Zo is het. Ik moet kijken naar dat waar mensen goed in zijn en vanuit dat beeld gaan kijken wat diegene daar nu mee doet!

Toen ik het zo kon zien, leverde verrassende beroepen op in de andere wereld! Een dochter die hier op aarde in de kinderopvang zat, bleek dat in de spirituele wereld ook te doen, maar dan voor overleden kinderen! Een vader die altijd had willen schilderen, maar nooit had gedurfd, had ik de daar de moed gevonden. En schilderde zijn leven. Een echtgenoot die altijd goed was geweest in ‘het mooie in de mens zien’, hielp mensen die overleden waren en die met een heel negatief zelfbeeld waren aangekomen.

En Ed?
Ed zag ik, als antwoord op Ellens vraag, weer bezig met zijn exotische planten.
“Hij is er niet alleen mee bezig; hij praat er ook over volgens mij”, zeg ik. “Want ik voel anderen. En ik zie hem kennis delen.”
Het raakt Ellen.
“Dat was wat hij wilde doen na zijn pensioen: een boek schrijven over zijn liefde voor die planten.”
Prachtig, hoe plannen uitkomen.

En het is mijn plan om vragen niet meer te ontlopen.
Maar ze open aan te gaan.
En dat graag nog voor mijn dood.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment