Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KOM NAAR DE RAND

“Jij moet gaan mediteren.
Iedere dag een uur.”
Dat zei de Engelse docent Paul Jacobs aan het begin van mijn mediumopleiding.

Hij zei niet waarom.
(Ik vraag me soms af of hij het wist.)
Maar braaf als ik was, deed ik het, volgens zijn methode. De meditatie van Paul Jacobs komt erop neer dat je eerst ontspant, je focus op je ademhaling legt, je dan focust op het midden van jou en vandaaruit je openstelt voor je verbinding met Het Hogere en voor ‘wat ook maar komt.’

De eerste keer was ‘dat wat kwam’ een klif.
En ik stond op de rand daarvan. Een beetje huiverend, want de diepte voor me was echt heel diep en ik wist niet wat ik daar deed. En toen gebeurde het: ik werd geduwd. Ja echt, ik voelde een zetje in mijn rug! Ik schrok me kapot en ik viel en viel en viel en viel en… toen… niks.

Het bleek de eerste klif-ervaring van velen. En iedere keer met een ‘goede afloop’. Soms landde ik in iets zachts, soms kreeg ik vleugels, soms werd ik opgevangen, of stond ik ineens weer op mijn voeten. Maar dat wat ik vreesde, bleef in elk geval uit.

Ik was best een beetje pissed. Ik dacht dat mediteren ging over tot jezelf komen en ontspannen en niet over dit soort gedoe-situaties. Maar gaandeweg werd me duidelijk dat de gedachte erachter niet het duwen was en ook niet het vallen. De reden dat ‘ze’ me steeds in deze positie brachten, was mijn angst. Want: ik was een angstig mens. En 'zij' wisten ze dat dat mijn ontwikkeling als medium in de weg zou staan. Dus hadden ze iets bedacht: ik moest dwars door die angst heen, om te ontdekken: er gebeurt niks.
Mijn angst bleek ongegrond.
Letterlijk en figuurlijk.

Er kwam een dag dat ik weer voor een soort ravijn stond en dat ik dacht: what the heck, ik spring gewoon.
Ik sprong en ik viel en dit keer was het de wind die me meenam.
Omlaag, weer omhoog, naar links, naar rechts.
En ik wist: als ik alles loslaat, dan kom ik vanzelf waar ik wezen moet.
Het ultieme Go with the Flow.

De uitvoering in het dagelijks leven laat trouwens nog te wensen over. Maar in elk geval ken ik ‘de beweging’ die ik eigenlijk moet maken. En heb ik zo toch heel wat angsten los kunnen laten de afgelopen jaren.

Ik vertelde dit verhaal tijdens de eerste dag van de Jaaropleiding Spirituele Groei die ik sinds dit jaar verzorg. Het was in een betoog aan de deelnemers om vooral regelmatig te mediteren.
“Laat komen wat er komt en vertrouw erop dat dat voor jou het goede is. Hoe raar misschien ook.”
Zo stuurde ik ze de wereld in.

Een van hen stuurde me dit afgelopen week toe.
Het komt uit het boek Helende Reis van Brandon Bays.
Toch wel even slikken.

B8ERtW4IMAE_ke2.jpg-medium 2
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments