Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

MAN ALLEEN

Het had gehoosd, maar nu brak de zon door en op straat was het nog doodstil. Ideale omstandigheden voor een rondje hardlopen dus. Ik kwam aan op de hei die, na alle droogte, de regen bijna leek op te zuigen. Ik keek uit over het paarse landschap in dat gouden ochtendlicht, terwijl om mij heen de druppels uit de bomen vielen. Het was perfect. Hoewel...

In de verte liep een man alleen. Zonder hond, zonder vrouw, zonder sporttenue. Zonder 'excuserend materieel' zoals een verrekijker, een jachtgeweer, een floraboekje, meetapparatuur, niks. Gewoon, een man alleen.

Ik hou niet van mannen alleen op de hei. Het klopt niet. Mannen gaan niet 'even wandelen op de hei', of 'genieten van de natuur', of 'lekker wegdromen onder een boom.' Dat is niet des mannens. Bovendien ben ik een keer een half uur lang achtervolgd door een 'man alleen' die blijkbaar even geen behoefte meer had aan alleen zijn. Het liep goed af, maar sindsdien ben ik nog meer op mijn hoede.

Dus, daar liep er weer een. Hij stond op zo'n 300 meter afstand en we zagen elkaar daardoor maar vaag. Maar toch was er oogcontact. Ik bleef roerloos staan en voelde hoe ik gescand werd. Zelf verzond ik, terwijl ik keek, de boodschap: ik zie je, ik moet je niet, wegwezen jij.

Zo stonden we daar een tijdje. Toen voelde ik dat ik ging winnen, zoals je dat ook kunt hebben met armpje drukken, vlak voordat je de ander tegen de tafel drukt. En inderdaad: ik won. De man alleen droop af. Hij keek nog een keer om en toen was de hei weer helemaal van mij.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments