Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

NIETS MEER TE ZEGGEN

Mijn eigen spirituele ontwikkeling, begon met de tarot.
Ik verdiepte me in de kaarten en oefende in het leggen ervan voor mezelf.
Zo ontdekte ik dat intuïtie een machtig iets is.

Ik kwam ze laatst weer eens tegen, die kaarten. En hoewel ik er niet meer mee werk, dacht ik: ik neem ze mee naar de praktijk, want daar horen ze thuis.
Het was vandaag vlak voor een consult dat ik liep te ijsberen door de ruimte, altijd weer een beetje gespannen. Ik dacht: ik trek een tarotkaart met de vraag: wat voor consult wordt dit.
Het werd Bekers 10; een ontzettende happy kaart met een heel gelukkig gezin erop. Dat verbaasde me een beetje, want ik wist van de volgende cliënte maar 1 ding: ze kwam voor een contact met een overledene.

De cliënte, die Marijke heette, kwam, nam plaats en ik legde het een en ander uit. En daar gingen we dan. Ik sloot mijn ogen en voelde: een man. Zakenman, plots overleden, jaartje of 60.
“O, dat is mijn broer!”, riep Marijke uit.
Ze klonk een beetje verrast.
“Had je die niet verwacht?”, vroeg ik.
“Nou ja, wel gehoopt, maar ik wist het niet...”, zei ze.
We gingen door met de broer die beelden gaf van een gezamenlijke vakantie en van zijn nieuwe auto die zijn grote trots was, totdat Marijke de informatie ineens niet meer herkende. Terwijl ik het toch echt goed zag: een urn in een urnenveld. Ze schudde van nee.
“Er loopt ook water in de buurt”, zei ik.
“O wacht, dat is mijn zus!”, riep Marijke uit.
Het is een fout die veel gemaakt wordt, ook door mij, als de informatie ineens achter elkaar niet meer klopt, moet je opletten want dan is de kans groot dat er een andere overledene is bijgekomen. In dit geval de zus dus, met het verhaal van haar lange ziekbed en dat ze een pruik die droeg die haar niet stond. Marijke moest lachen.
“Die foto staat thuis, met die pruik.”
En toen voelde ik vervolgens koude voeten. Altijd maar weer koude voeten.
“Maar dat is dan weer mijn moeder. Die had altijd koude voeten”, zei Marijke. En ook de volgende informatie kwam allemaal van de moeder. Naadloos liepen ze in elkaar over zeg. Zo had ik het nog nooit meegemaakt. Tenslotte werd ik me bewust van het gevoel in mijn hoofd dat vaak wijst op een hersentumor.
“Ja, die had mijn vader”, zei Marijke. “God, wat leuk, dus ze zijn allemaal samen. Dat was eigenlijk de belangrijkse vraag die ik had.”

Het was vader die mijn aandacht bracht op de tarotkaart met Bekers 10.
Ik liep naar de stapel en pakte hem erbij.
“Moet je kijken hoe samen ze zijn”, zei ik.
Samen keken we naar de kaart.
Het was stil.
Even viel er helemaal niets meer te zeggen.

bekers 10
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 6 comments