Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

TOEDELOE

Het was de donderdag ervoor.
In Hoog Catharijne nog wel!
Op weg naar een afspraak in Utrecht.

Bij de V&D, links van de roltrappen, werd mijn aandacht getrokken door een bord met rode letters.
2theloo, stond erop.
‘Wat grappig’, dacht ik. En ik bleef even staan.
Het ging om wc’s, dat snapte ik, maar die naam, zo goed gevonden. En het concept en de frisse uitstraling ervan. En hoe lang zat dit hier al? En waarom had ik het nog nooit eerder gezien? Ik kom toch een paar keer per jaar op die plek…

Toen werd er tegen me aangebotst door mensen die de roltrappen op wilden en moest ik me weer voegen in de massa. Naar beneden glijdend dacht ik nog na over het woordje toedeloe. En of dat ook op een of andere manier ontstaan zou kunnen zijn uit het Engelse to the loo, en hoe leuk zou het zijn dat het nu, in die naam van dat concept, weer terug zou komen bij zijn oorsprong. Toen stond ik buiten, in het altijd drukke Utrecht en werden mijn gedachten en ik door de stad geabsorbeerd.

Het was de dinsdag erna.
Er kwamen 2 mensen op consult: een vrouw en een jongere vrouw. Ik wist niets van ze. Niet wat ze van elkaar waren en ook niet voor wie ze kwamen. Dat zijn altijd de spannendste consulten, want dan begin je echt met nul informatie.

Ik legde kort uit hoe een consult in zijn werk gaat en toen ging ik van start. En ik voelde: meerdere mensen. Eerst een dame, die een vriendin van de vrouw bleek te zijn en die alleen even heel kort iets wilde zeggen ter geruststelling. En toen kwam degene voor wie ze kwamen: een man. En wat voor man. Een powerman, bruisend van de energie, overlopend van ideeën en met een hart dat maar wilde geven en geven. Een man met een eigen zaak, contacten in het buitenland, veel onderweg en tijdens zo’n reis… boem.
Het bleek een auto-ongeluk.
In België.
Dankzij de man, die Eric heette, werd me duidelijk wie er tegenover me zaten. De vrouw was zijn moeder en de jongere vrouw was zijn vrouw. En hij bracht bewijzen van zijn aanwezigheid voor beiden. Over hoe hij zich nu bij hen meldde. Over dat er na zijn dood over hem was geschreven in diverse kranten, waar hij blij mee was geweest. De jonge vrouw sloeg haar armen om zichzelf heen.
“Ik kan hem gewoon voelen. Wat geweldig is dit!”
Voor mij was dit een teken van de kracht waarmee deze Eric doorkwam. Hij was duidelijk nog steeds dezelfde powerman.

Dat werd nog even extra onderstreept na afloop.
“Weet je welk bedrijf hij heeft opgezet?”, vroeg zijn moeder. “2theloo. Ken je dat?”

Toen kreeg ik pas echt kippenvel. Afgelopen donderdag! Al jaren loop ik langs die plek in Hoog Catharijne en nu ineens werd mijn aandacht daarheen getrokken. Dat was dus Eric. Ter voorbereiding. Vijf dagen voor het eigenlijke consult! Dan wil je echt graag doorkomen. Dan gooi je echt alles in de strijd.

“Knap gedaan man”, zei ik na afloop in gedachten tegen hem.
Maar hij was er al niet meer.
Hij was natuurlijk mee met zijn vrouw en moeder.
Hij dacht natuurlijk: toedeloe.

thumbs_dsc01733
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 7 comments