Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ERAAN TOE ZIJN...

Ze heeft de vraag tot het allerlaatst bewaard in dit consult.
Terwijl het waarschijnlijk de belangrijkste vraag is.
Want: wat is dat nou toch, wat ze de laatste tijd soms ziet?

“Spikkeltjes in de lucht zag ik al langer. En ik weet dat het iets met energie te maken heeft. Maar sinds kort zie ik dus ook iets anders, meestal als ik in de natuur ben. Het ziet eruit als draaiende spiralen met kleurtjes. En ze komen uit mij en gaan dan de omgeving in en andersom. De eerste keer dat ik het zag, dacht ik dat ik gek werd.”

Als ze het verhaal had verteld bij de psychiater, was dat waarschijnlijk ook de conclusie geweest. En ik zou er ook mijn twijfels bij kunnen hebben, ware het niet dat ik merk dat ik ineens Heel Sterk moet denken aan de woorden van Mavis Pattilla, die ze ooit zei tijdens een les.

Nothing is solid.
Nothing stands apart.
We are all one.
There is a constant inpouring and outpouring of energy.
Once we can see that, everything changes.

Ik deel deze woorden met haar en ze knikt. Dit is precies hoe zij het ook ervoer. Die spiraaltjes stonden voor de verbinding tussen haar en de omgeving. En hoe die 2 elkaar steeds beïnvloeden. Het was ook helemaal geen nare ervaring vond ze, in tegendeel.

We praten erover na, want Mavis heeft gelijk: once we see that… En of je het nou letterlijk ziet – een voorrecht dat deze cliënte heeft – of dat je het inziet, zoals ik meer en meer, dat maakt niet uit. We zijn een geheel, daar gaat het om. En dat heeft verregaande consequenties.

“Als je die verbondenheid niet ziet, kun je denken: ach, die oorlogen in Syrië en in Irak, dat is hun probleem”, zegt ze. “Maar dat kan nu niet meer. Ik ervaar het als een probleem van ons allemaal.” Ze zucht.
“Het goede nieuws is dat we er dus ook de mogelijkheid hebben om er met z’n allen iets aan te doen”, zeg ik.
En ik deel met haar wat ik ook al eens met u deelde. Over het International Peace Project en the Middle East uit 1988. Een onderzoek waarin mensen die getraind waren in een bepaalde vorm van vredes-meditatie (TM), werden ondergebracht in oorlogsgebieden in Israël en Libanon. Er werd ze gevraagd in meditatie te gaan op bepaalde momenten. Doel van het onderzoek was kijken of dit effect had op de geweldadigheden. Na maanden van onderzoek, bleek inderdaad dat wanneer er meerdere mensen op hetzelfde moment mediteerden, de geweldadigheid zichtbaar afnam!

Dat was extreem goed en hoopvol nieuws natuurlijk.
Het slechte nieuws is dat dit onderzoek in een la ligt.
Ik zie er nooit iets over in de krant.
We zijn hier blijkbaar nog niet aan toe.
Zoals de verslaafde, die elk moment een afkickkliniek binnen kan stappen om zijn leven een andere wending te geven.
Maar blijkbaar moet het eerst nog erger worden voor hij zo ver is.
En dat geldt voor ons allemaal: blijkbaar is het nog niet erg genoeg.
Dat voorspelt wat voor de wereldvrede in de komende jaren…

Diezelfde avond doe ik wat ik me al langer had voorgenomen.
Ik sluit me aan bij Stadsverlichting.
Eens in de maand een uur mediteren met een groepje mensen in een huiskamer in de buurt.
‘Ter Verlichting’.
Er blijken maar liefst 3 huiskamers hier in plaatsje B. te zijn die hun deuren hiervoor openstellen! En 786 in totaal in Nederland!

Al maanden zat het in mijn hoofd.
En nu was ik er dan blijkbaar aan toe.

- http://stadsverlichting.nu
- International Peace Project in the Middle East: The Effects of the Maharashi Technology of the Unified Field. Sage Publications, Inc.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment