Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

MENSEN IN DE TUIN

Koningsdag.
De pipo en ik zitten lekker in de achtertuin, in de zon.
Ineens komt de patat naar ons toerennen, paniek in zijn ogen.
“Kom snel: er zitten mensen in de voortuin!”

Mensen die in de voortuin zitten? Mijn hoofd draait meteen op volle toeren. Misschien zijn ze dronken, vanwege koningsdag. Dan moet ik iets gaan doen.

Ik ren achter de patat aan door de tuin. Dan draait hij zich om en ik zie weer iets in zijn ogen. Hij wil nog iets delen:
“Ze willen geld!”, zegt hij.
Nu word ik toch een beetje angstig.
“Zeiden ze dat?”, vraag ik.
“Ja!”, roept hij. “Ze zijn…”, hij zoekt naar woorden. “Met een bus!”

Nu hebben we dus dronken koningsdag-bezoekers die met de bus naar onze voortuin gekomen zijn om om geld te vragen. Dit is toch wel heel vreemd. Ik haal diep adem, stap de keuken in en loop door de gang.
De voordeur staat open.
Daarvoor staan een moeder en haar dochter.
Ze dragen een T-shirt van Natuurmonumenten en hebben een collectebus.

Ik pak 2 euro en geef ze aan de patat.
“Doe er maar in”, zeg ik. “En wens ze maar veel succes met het ophalen van geld ophalen voor de natuur.”
Hij doet het en sluit de deur.
Ik zie opluchting op zijn gezicht.
Dan pas besef ik dat de paniek die ik even voelde en die voor mij gebaseerd was op een misverstand, voor hem echte paniek is. Paniek en verwarring die voor hem horen bij iedere sociale situatie die hij niet begrijpt. En dat zijn veel sociale situaties. Voor hem is de wereld raar. Net zo raar als het voor ons zou zijn wanneer er mensen met de bus naar onze voortuin zouden komen om daarin om geld te gaan zitten vragen. Dus in dat korte, verwarrende moment, heb ik onbewust even 1 ding heel goed begrepen: hem. Zijn perceptie van de wereld.

Vandaag kreeg ik een leestip van vaste lezer van dit blog Louis.
‘Waarom ik soms op en neer spring’, van de Japanse, autistische 13-jarige jongen Naoki Higashida.
Het is een kijkje in het hoofd van iemand met autisme en het is verhelderend en schrikken tegelijk.
Het hoofdstuk over ‘paniek ervaren en dan dingen moeten verwoorden, wat zelden goed gaat’, verklaart in elk geval een hele hoop…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments