Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

'CAN I TOUCH YOU MY DEAR?'

Het is alweer 5 dagen geleden.
Maar het is er nog steeds.
En het moest een beetje bezinken voordat er woorden waren.

Die zijn er nog niet echt. Want: je moet het voelen. Dat mocht ik dit keer.

Wat: demonstratie fysiek mediumschap
Wie: David Thompson
Waar: Harderwijk

Fysiek mediumschap is mediumschap dat fysiek is. Zichtbaar, hoorbaar, voelbaar. Ikzelf ben een mentaal medium. Ik ervaar iemand bij me en ben ahw de ‘vertaler’ die zijn/haar aanwezigheid in woorden uitdrukt. Dat is al bijzonder, maar het mooiste is toch fysiek. Het is direct, het is sterk, het is ook uitzonderlijk. Niet veel mensen kunnen het en het vraagt een jarenlange toewijding om deze vorm tot stand te kunnen brengen. (Ik geloof dat David zich er al zo’n 30-40 jaar aan wijdt.)

Het vraagt ook voorzichtigheid. De sleutel van fysiek mediumschap is een bepaald ‘spul’ dat ectoplasma heet. Het wordt deels onttrokken aan het medium (David) dat in een diepe trance verkeert. En deels ‘vermengd’ met stoffen uit de andere wereld. Dit ectoplasma maakt het mogelijk dat het niet-fysieke tijdelijk wel fysiek wordt. Maar het is kwetsbaar spul. Het verdraagt bijvoorbeeld geen daglicht. En het moet op rustige wijze opgebouwd en weer afgebouwd worden. Wordt de séance verstoord dan kan dat het medium verwonden (brandwonden) of zelfs doden (is gebeurd in het verleden.)

Een circle-leader ziet dus nauw toe op de hele procedure. En voor de séance met David, van afgelopen zaterdag, moesten we een overeenkomst tekenen, alle ijzerwaren en sieraden afdoen en werden we vooraf gefouilleerd. Toen zaten we in de totaal verduisterde ruimte. Hand in hand, verplicht, om zeker te weten dat niemand van zijn plaats zou gaan.

David zat vastgebonden met tie wraps aan zijn stoel en had daarbij een doek in zijn mond zodat gesproken woorden niet van hem afkomstig konden zijn.

De avond werd geopend, muziek werd gespeeld, we zongen mee, de energie werd opgebouwd. En toen: voetstappen. Er liep iemand! En hij begon te spreken. Eerst nog heel onduidelijk, maar gaandeweg steeds beter verstaanbaar. Hij stelde zichzelf voor als William en vertelde over hoe blij de andere wereld altijd weer is met dit soort gelegenheden. Hij gaf ons de kans vragen te stellen die hij zou beantwoorden.

Ik dacht: ik stel een vraag. En ik vroeg hem naar zijn voorbereiding op een seance-avond.

De voetstappen kwamen naar mij toe.
Hij kwam voor me staan.
En ik zag hem niet, maar ik voelde hem.
Een andere aanwezigheid, uit een andere wereld.
Hij vertelde, over de hoeveelheid kracht die het kost, over hoeveel mensen er in de andere wereld aan bijdroegen. Over hoe belangrijk, de brug, tussen de 2 werelden. En toen vroeg hij:
“Can I touch you my dear?’
En ik hoorde mezelf zeggen:
“Yes please.”
Op mijn hoofd landde een hand. Geen gewone hand, maar een circa 2 x zo grote als normaal. En er ging iets door me heen. En tranen kwamen op. Ik voelde hoe hij nog dichterbij kwam en toen kwam zijn voet tegen mijn voet en het schoot door me heen: lange schoen met scherpe rand. Goed onthouden. Straks kijken. Of iemand zulke schoenen aan heeft.
Janneke 1 en Janneke 2 door elkaar heen.

Na William kwam Timmy, een jongetje van 9. Een schelm, heel vrolijk, beetje brutaal en ondeugend, maar ook enthousiast.
En Timmy wilde graag zijn hand aan ons laten zien. Hij pakte een fluoriscerend balletje en ging daarmee de kring langs. Ik zag het balletje naderen (op zich al heel gek), maar kon de vingers eromheen niet goed zien.
“Can you see my fingers?”, vroeg Timmy toen hij voor me stond.
“I’m sorry, but no”, zei ik.
Ineens: een vingertje dat op mijn keel rustte, toen langs mijn wang streelde en daarna ín mijn mond werd gestoken. En ik voelde: een kindervinger, van een jongetje van 9, zoals het patatje. Weer tranen, terwijl Timmy moest lachen om zijn (slimme) streek.

En dit keer niet de gedachte van ‘goed kijken straks of iemand de vingers heeft zoals een jongetje van 9’.
Kritisch zijn is goed.
Maar ergens moet je je gewoon overgeven.
En dat gebeurde, zaterdagavond.
Love, trust, surrender.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments