Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BLIJFT U AAN DE LIJN...

‘Blijft u aan de lijn, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen’, sprak een bandje van het bedrijf dat ik probeerde te bellen.
“Dat geloof ik wel”, zei ik tegen het bandje.
‘Blijft u aan de lijn, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen’, herhaalde het bandje.
“Ja, maar hoe spoedig, dat is de vraag”, vroeg ik aan het bandje. “Ik moet zo namelijk aan het werk.”
Na nog 2 x ‘blijft u aan de lijn...’ drukte ik het nummer weg. Ik moest aan de slag, de klant zou zo komen. Ik had geen tijd meer om aan de lijn te blijven.

Ik baalde wel, want tijdens de hele voorbereiding bleef dat ene monotone zinnetje door mijn hoofd gaan: ‘Blijft u aan de lijn, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen.’ Dat is typisch iets van mijn hoofd; wat er eenmaal in zit, kan het er eindeloos in rond blijven galmen. Soms zelfs dagenlang! En een liedje kan al irritant zijn, maar dit zinnetje was dat nog meer.
Ik hoorde de klant in de wachtkamer komen en ging haar halen.

Ze heette Doris en mijn eerste indruk: leuk mens en duidelijk al heel erg ingevoerd in het spirituele. Het bleek dat ze inderdaad al vaker consulten had gehad en... dat ze ze zelf ook gaf.
“Ik doe alleen aura-readings”, zei ze. “En ik werk nauw samen met mijn gidsen.”
Het leek me dat ze goed wist waar ze mee bezig was, dus dat was allemaal prima, maar we moesten natuurlijk op zoek naar een probleem. Ik baalde dat ik niet even wat tijd had genomen voor een goede voorbereiding en had zitten bellen met dat bedrijf dat niet opnam, want het voelde als een koude start. Ook had ik nog steeds last van dat zinnetje ‘Blijft u aan de lijn...’ Ik liet niets merken, maar zuchtte diep van binnen. Wat een weerstand allemaal.

Geheel tegen mijn principes in, besloot ik na een tijdje maar aan Doris te vragen wat haar probleem was. Even voor de duidelijkheid: dat moet niet nodig zijn bij een medium, want die moet er in principe zelf naartoe drijven, maar ik dreef dus helemaal nergens heen en bleef alleen maar dobberen op dezelfde plek.
“Ik heb best een vervelend iets”, zei Doris. “Ik werk dus altijd nauw samen met bepaalde gidsen. En ze hebben voor mij geen namen en gezichten, maar ik weet wel altijd dat ze er zijn. En nu ga ik zelf momenteel door een moeilijke fase in mijn leven en nu, juist nu, voel ik ze niet. Volgens mij zijn ze er ook gewoon niet. Het lijkt wel of ze weg zijn! En alleen al als ik dat zeg, raak ik helemaal in paniek, want ik praat al met deze mensen sinds ik een kind was!”

Gidsen weg.
Ik hoorde het haar zeggen en heel langzaam werd er iets wakker in mijn brein.
Er schoof iets open, een klepje of zo, en daardoorheen viel, langzaam en toch hard, een kwartje.
We hadden niet op zitten letten.
We waren weer gaan puzzelen, terwijl het antwoord er al was. Al lang voordat het hele consult begonnen was. Het was er en ik had het niet herkend. Het was allemaal gestuurd, het bellen naar het bedrijf, het niet opnemen, het zinnetje. Het was gestuurd door de gidsen van Doris, met als boodschap dat ene zinnetje:
‘Blijft u aan de lijn, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen.’
“Ze zijn niet weg”, zei ik tegen. “Ze zijn druk met iets. Je moet nog even aan de lijn blijven en dan helpen ze je zo spoedig mogelijk.”
En ik legde uit wat er vlak voor het consult gebeurd was.
Ik zag tranen van opluchting in haar ogen glimmen. En allebei voelden we een diep ontzag. Wat was dit ontzettend slim gespeeld zeg. Wat hadden ze dit goed gedaan.

Needless to say dat ik deze week een mailtje van haar kreeg.
“Ze zijn weer helemaal terug hoor. Ze hebben iets veranderd en de communicatie is nu beter dan ooit tevoren.”
Vaak denken we dat we een probleem hebben, maar het is eerder zo dat we het probleem zijn. En de kunst is om enerzijds los te laten hoe dingen moeten gaan.
En anderzijds om altijd aan de lijn te blijven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment