Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ONTZETTEND BEDANKT VOOR DE KIWI

“Mam, ontzettend bedankt voor de kiwi”, zegt het patatje.
Hij kijkt er een beetje raar bij. Een soort van blij, maar dan net weer anders.
“Voor de wat?”, zeg ik.
“Voor de kiwi in mijn bakje van de kleine pauze”, zegt het patatje. “Ontzettend bedankt daarvoor.”
Ik ben verbaasd. Want inderdaad, ik had een kiwi in dat bakje gedaan. Het patatje wil altijd het liefst ligakoeken of een snack-a-jack mee naar school, maar ik probeer er vaak iets gezonders in te krijgen. En dit keer dacht ik: what the heck, een kiwi. Met een mesje en een lepel, zodat hij hem uit kon lepelen zoals hij thuis ook wel doet. Ik had eigenlijk protest verwacht in plaats van een bedankje.
“Nou, eh, graag gedaan”, zeg ik.
Het patatje schudt zijn hoofd.
“Nee”, zegt hij.
“Nee?”, vraag ik.
“Ik bedoelde het niet zo”, zegt het patatje. “Ik bedoelde het... nou ja... zoals jullie wel eens doen, dat je iets zegt wat je helemaal niet meent.”
“O, sarcastisch”, zeg ik.
“Ja, dat”, zegt het patatje.

Sarcasme is iets wat moeilijk is voor iemand met autisme. Bij autisme is het: ik zeg wat ik meen en bij sarcasme zit daar dan ineens een ingewikkelde twist aan. Te ingewikkeld, zo blijkt, want het patatje heeft de toon niet kunnen pakken. Hij klonk gewoon oprecht blij met die kiwi.
“Als je het sarcastisch wilt laten klinken, dan moet je het meer zo doen”, zeg ik. En ik herhaal de zin ‘ontzettend bedankt voor de kiwi’ heel overdreven en met een beetje bozige ondertoon en een soort van knikkend hoofd. Als je erover nadenkt, is het eigenlijk een heel toneelstuk.

Het patatje kijkt me aan.
“Laat maar”, zegt hij. “Ik zeg voortaan wel gewoon dat ik geen kiwi meer mee naar school wil.”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment