Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VIA EEN ANDERE WEG

“De kern van het probleem in Syrië is Assad.”
Dat zei minister Timmermans gisteren.
Een boude stelling kon je het niet echt noemen, maar ja, politiek...
‘Kunnen we nou niks doen met z’n allen?’, vroeg ik me af, met de foto’s van uitgehongerde en gemartelde mensen nog scherp voor ogen.
‘Hoe zou je dit bijvoorbeeld spiritueel op kunnen lossen?’

Met spiritueel bedoel ik: kijken wat er in wezen gebeurt, zonder te oordelen en zoekend naar een oplossing vanuit enig begrip en met zachtheid. In het geval van Assad is dat wel heel moeilijk, dat geef ik toe, maar belangrijke dingen zijn nooit makkelijk, dus laten we het gewoon eens proberen.
Wanneer we het hele verhaal reduceren en deduceren en vanuit spiritueel oogpunt bekijken, komt het volgens mij hierop neer: Assad houdt vast. Hij laat niet los.

Vasthouden is een tegennatuurlijke beweging, want: alles verandert, continu. Vandaag is alles anders dan gisteren en morgen is alles weer anders dan vandaag. U en alles om u heen verandert iedere seconde, fysiek, emotioneel, mentaal, spiritueel. Mocht u dat niet willen, dan heeft u pech, want die processen voltrekken zich gewoon. Uw haar groeit, uw lichaam veroudert, u leert bij, u raakt beschadigd en u groeit door iedere ervaring die u meemaakt. Daar kun je niets aan doen, maar: je kunt je er wel tegen verzetten!

Dat verzetten komt voort uit angst. En angst is, zoals de grote Gandhi en vele anderen het al zeiden, de grootste vijand in dit leven. Assad is bang om los te laten, dus houdt hij vast met een gigantische kracht. Je ziet die kracht bij alles wat wilskracht heeft. Bij een hond die een bal heeft en hem niet terug wil geven aan de baas. Je ziet het bij een kind dat niet wil gaan slapen. Je ziet het bij mensen die zich vasthouden aan dingen waar ze niets meer aan hebben. Ik zag het bij mezelf zelfs een keer toen ik een verstandskies moest laten trekken, wat niet lukte. De chirurg – een nuchtere man met helderblauwe ogen – zette me na 5 minuten rukken en trekken overeind en legde me uit: “Mevrouw, ik kan wel blijven trekken aan die kies, maar als u hem niet loslaat, dan krijg ik hem er niet uit. Dus zegt u mij maar na: ‘Ik laat de kies los. Ik laat de kies los.’”
Met stomheid geslagen maar heel braaf, zei ik het na: ‘Ik laat de kies los, ik laat de kies los.’
“Goed zo”, zei de chirurg.
Ik mocht weer gaan liggen, de chirurg trok en – krak - de kies was eruit.
(Een uitgebreidere versie van deze gebeurtenis staat in mijn boek Dooie Boel. Het is een gebeurtenis die enerzijds heel klein was, maar die mijn visie op dingen radicaal veranderd heeft.)

Assad, de hond, het kind, ikzelf en iedereen die iets niet loslaat, wij verzetten ons tegen het onontkoombare. De hond zal ooit de bal moeten loslaten, het kind valt ooit om van de slaap, ik ben mijn kies kwijt en Assad verliest ooit de macht. Het vasthouden daarvan is uitstel van executie, maar levert ondertussen heel veel leed op. Deze situatie is niet goed. Zijn we het daar over eens?

Het lijkt erop dat Assad met wapens bestrijden niet werkt. Zoals de kaakchirurg al zei: ik kan wel blijven trekken... Nee, wat we, vanuit spiritueel standpunt, vanuit óns standpunt zouden kunnen proberen (u voelt: er is een plan en ik betrek u daarbij) is hem hélpen om los te laten, via de weg van de energie. Dat klinkt heel soft, maar de kracht ervan moet u niet onderschatten! Zeker niet wanneer er veel mensen aan meewerken.

Dus graag dit bericht delen.
En in mijn volgende blog zal ik u mijn idee voorleggen om dit anders te gaan doen.
We kunnen hier wel leuk blij gaan zitten zijn met ‘het stijgende consumentenvertrouwen’ en de Olympische Spelen waar we zo’n zin in hebben, maar wat is het waard als 4180 km verderop mensen zo lijden?
Nee hebben we, aan ja kunnen we werken.
Via een andere weg.

Wordt vervolgd...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments