Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LIKE A ROOM WITHOUT A VIEW

‘Happy, happy, happy, happy...’
Ik moet glimlachen, want: daar is-ie weer, dat geweldige nummer van Pharrell Williams dat al sinds het consult met Pim, halverwege december, steeds weer opduikt in mijn leven. En dit keer op een wel heel bijzondere manier.
Het wordt namelijk gezongen door iemand, een vrouw, in het kleedhokje naast me, in het zwembad.
Blijkbaar is het niet alleen mijn tune.

Ze zingt het alleen wat slomig, valt me op. En dan hoor ik iets raars. Ze zingt de woorden:
‘... Clap along if you feel like a room without a view’
Without a view?
Dat slaat helemaal nergens op!
Het is ‘like a room without a roof!’ Dat is nou juist zo leuk. Je voelen als een kamer zonder plafond. Geweldige vondst. Slaat ook nergens op, maar het maakt meteen alles duidelijk. Je voelen als een kamer zonder plafond, dat is precies wat ik doe als ik dat nummer hoor.

‘...if you feel like a room without a view’.
Nou ja zeg, doet ze het weer! Ik merk dat ik nu moeite heb om het niet geërgerd uit te roepen: ‘Je zingt het fout hoor.’ Maar gelukkig doe ik dat niet en spreek ik mezelf toe:
‘Janneke, mensen mogen zingen zoals ze willen. Ze kent de tekst gewoon niet. Bemoei je er niet mee.'
‘Oke.’
Het is even stil van binnen.
A room without a vieuw, wat vreselijk eigenlijk. Een kamer zonder uitzicht. En zonder daglicht waarschijnlijk ook. Zo sneu. Haar stem klinkt ook een beetje sneu, valt me op. Ze zingt een liedje dat vrolijk zou moeten klinken, maar dat dat niet doet.

Ik hoor dat mijn verkeerd-zingende-buurvrouw klaar is met aankleden en haar kleedhokje verlaat. Heel snel trek ik mijn laarzen aan. Ik ben nu eigenlijk wel nieuwsgierig geworden naar welk beeld er hoort bij deze vrouw. Als ik mijn hokje uit kom rennen, zie ik haar net om de hoek verdwijnen. Als ik doorloop en als zij haar haar nog gaat föhnen, dan kan ik haar daar nog even stiekem observeren. Snel loop ik door de gang, achter haar dikke, zwarte jas aan. Ze komt aan bij de föhns, zet haar tas neer en kijkt in die spiegels. En ik zie het meteen: lege ogen. Treurigheid. En ja, ook de moed om er toch nog wat van te maken, maar het geheel is donker, alleenig, zonder uitzicht. Like a room without a view.

Ze zong het niet verkeerd.
Ze zong het precies zoals het is.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments