Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

JANNEKE 1 EN JANNEKE 2

“Ik ben moe”, zegt het patatje, terwijl we naar huis lopen.
“Nog een klein stukje”, zeg ik.
“Hoe lang duurt het?”, vraagt het patatje.
“Deze straat uit en dan onze straat nog”, zeg ik.
“Hoeveel passen is dat?”, wil het patatje nu weten.
“733”, zeg ik.

Hoe kom ik daarbij?
Ik weet het niet. Of eigenlijk: ik weet het wel. Ik weet het gewoon. Het is niet berekend, niet geschat, het is een Weten. Nog 733 passen en dan zijn we thuis.
“...8, 9, 10”, hoor ik naast me.

Het heeft me heel wat jaartjes gekost – in elk geval 7 jaar werken als medium en dan nog alle opleiding daarvoor. Maar meer en meer durf ik te vertrouwen op dat andere weten, dat hogere weten, mijn intuïtie. Dat is het allerbelangrijkste tijdens een consult. En ermee werken lukt het beste wanneer we de andere Janneke, de denk-Janneke, zeg maar Janneke 2, uitzetten. Dat is namelijk de stoorzender. Eigenlijk is dat nog de grootste uitdaging: Janneke 2 de deur uit. ‘Ga jij maar wat anders doen.’ Dat wil ze namelijk niet. Het is een control freak en een bemoeial.
“... 241, 242, 243...”

Laatst zat ik na een consult nog een beetje na te praten met een cliënt. Janneke 2 was de kamer dus weer ingekomen en voerde weer het hoogste woord, terwijl Janneke 1 een beetje zat te spelen met een van de linten die ik had gebruikt tijdens het consult. Janneke 2 zag dat Janneke 1 van dat lint een hele grote G had gemaakt.
“Waarom leg ik nou steeds een G neer”, zei ik een beetje mezelf en een beetje tegen de cliënt.
“Ik weet het wel. Het is het antwoord op een vraag die ik je nog wilde stellen”, zei de clïent. “Ik kan kiezen tussen 2 bedrijven waar ik mee ga samenwerken, bedrijf A of bedrijf G. Ik hoopte ergens al dat je daar nog even naar kon kijken.”
Janneke 2 wist daar niks van. Janneke 1 blijkbaar wel. En hoewel ze al werd overruled, liet ze toch even weten wat het antwoord was, want ze krijgt een beetje meer zelfvertrouwen. Janneke 2 bleef na deze sessie behoorlijk verward achter, kan ik u vertellen.
“...568, 569, 570...”

En even voor alle duidelijkheid: we bestaan dus allemaal uit die 2 componenten. Het hoofd, dat denkt, en het Weten, dat weet. Morgen start ik weer een cursus Ontdek & Train je Intuïtie en dan zie je die intuïtie bij iedere deelnemer naar voren komen. Bij de een werkt het zus, bij de ander zo, de een kan er makkelijk bij en de ander moet meer graven, maar niemand zit zonder. En die intuïtie is een grandioos en zwaar onderschat iets, vind ik. Als we ergens nog in kunnen groeien als mens...
“... 731, 732, 733.”
We staan recht voor onze voordeur.
Het patatje draait zich om en kijkt me aan. Verbijsterd.
“Hoe wist je dat nou?”

De vraag is meer: hoe leg ik het begrip intuïtie uit aan een 9-jarige.
Maar hij begrijpt het prima en vat mijn verhaal als volgt samen: “Dus het is een ding waarmee je dingen kunt weten die je eigenlijk niet kunt weten! En we hebben het allemaal!”

Ik had het niet beter kunnen zeggen.
En zal hem morgen gebruiken bij mijn cursus.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment