Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN NATTE, MAAR GLORIEUZE DAG

Het was een regenachtige dag.
En toch ook een glorieuze.
Ik zal u vertellen waarom.

Het regende dus. Dat maakte me op zich niet zoveel uit, want ik had een hele leuke bijscholingsdag op de Academie voor Mediumschap. En daar was ik nog net droog aangekomen, dus de rest van de dag maakte ik me niet druk.

Dat werd anders toen ik om 17.00 uur weer naar buiten liep. Het stroomde! En ik moest nog op de fiets naar huis. Nou ja, het was de terugweg, dus dan maar nat thuiskomen. Ik stapte op, reed weg en wachtte op het moment dat de regen door mijn kleding heen zou dringen en mijn huid zou bereiken. Altijd naar.

Ik reed en ik reed en het ging nóg harder spoelen, maar... ik werd niet nat! Dat was raar, want ik had geen regenkleding aan. Wel trouwens mijn leren broek. Die waar ik nog zo over getwijfeld heb, of ik die wel mocht kopen, of-ie niet ‘te jong’ was. Maar ik ben er intussen heel blij mee en nu houdt-ie me dus niet alleen jong, maar nog droog ook.
Het gaat nog harder regenen, dus het wachten is op een natte rug en schouders. Maar ook dat blijft uit. God, wat ben ik blij dat ik toch ben blijven zoeken naar een mooie, degelijke, lange jas. Van die hele lange jassen zie je nergens, want het is geen mode, maar ik volhardde en vond er toch een via internet die helemaal uit Duitsland moest komen, wat niks voor mij is, maar kijk, nu ben ik er extra blij mee.

Wat ik trouwens ook niet heb is natte voeten, terwijl de weg vol grote plassen ligt. Dat komt door mijn laarzen en daar zit een grappig verhaal aan vast. Ik had een keer een medisch consult bij een collega en die zei: “Je hebt last van je rug en dat wordt nog verergerd door de te goedkope laarzen die je altijd draagt, dus hierna koop je goede, dure laarzen.” Eerst wilde ik haar raad negeren, maar uiteindelijk bleef dat zinnetje me toch bij en mijn rugpijn werd ook niet minder en toen kocht ik laarzen voor (ja ja) meer dan 100 euro! (In de uitverkoop, dat dan weer wel.) Ik durfde ze eerst niet eens te dragen, uit angst dat ze vies zouden worden. Maar dat is over en nu houden ze me mooi droog!

Om te voorkomen dat mijn haar nat wordt (krullen + regen = disaster) heb ik mijn roze sjaal ondertussen om mijn hoofd gewikkeld. Een beetje zoals de moslima’s doen. Het ziet er misschien gek uit, maar dat is dan jammer. Soms moet je schijt hebben aan dingen.

En ook fijn, ik heb geen koude handen. Dat komt door de handschoenen die ik vanmorgen toch heb aangetrokken. Het leek wat overdreven maar nu ben ik er blij mee en het zijn – heel bijzonder - de handschoenen van mijn vader, wat toch altijd voelt alsof ik hem dichtbij me draag.

Afijn, na ruim een kwartier door de stromende regen te hebben gereden, kom ik helemaal droog thuis. En nu vraagt u zich natuurlijk af: wat is de moraal van dit verhaal. Dat is de volgende: het heeft lang geduurd in mijn leven, maar: ik heb het geleerd. Door soms eigenwijs te zijn (leren broek) en volhardend (lange jas) en toch ook op tijd naar anderen te luisteren (laarzen), plus af en toe een beetje schijt hebben aan dingen (roze sjaal) en met een wat hulp van mijn vader... kan ik het nu eindelijk zeggen: ik kan en durf goed voor mezelf te zorgen.

En dat was echt een lange weg.
Met een droge beloning aan het eind.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments