Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

OF IK GELOOF IN REINCARNATIE

Of ik geloof in reïncarnatie
Die vraag wordt vaak gesteld en dit keer is het Joske die dat doet, tijdens een feestje.
Maar wie het ook vraagt en waar dat ook is, mijn antwoord is altijd ‘ja’.

Voor sommige mensen is dat antwoord een opluchting. Maar Joske hoort duidelijk bij de categorie voor wie dat niet geldt.
“O”, zegt ze met een beetje een pijnlijk hoofd.
“Baart dat je zorgen?”, vraag ik
“Nou, op zich niet”, zegt Joske. “Alleen, ik had zo’n goeie band met mijn oma en ik hoopte zo dat we elkaar zouden zien aan de andere kant.”
“Dat gebeurt ook”, zeg ik. “Ze wacht op je.”
“O”, zegt Joske. “Maar zonet zei je nog dat ze zou reïncarneren.”
“Wanneer zij dat wil”, is mijn antwoord. “Maar als ze op je wil wachten, dan wacht ze op je. Reïncarneren kan altijd nog.”

Ik vind dat laatste zelf een vrij grappige opmerking.
Maar voor Joske is het duidelijk een serieuze zaak.

“Oke”, zegt ze uiteindelijk. “Dus dat denk je echt.”
“Ja”, zeg ik. “Dat denk ik echt, want ten eerste heb ik nog nooit meegemaakt dat ik contact wilde maken met een overledene en dat ik te horen kreeg: 'O, wil je die spreken? Nee, dat gaat niet lukken, want die is net geboren als een jongetje in China.'”
Gelukkig moet ze nu wel lachen.
“En ten tweede”, zeg ik. “Het is allemaal vrije wil. Niemand verplicht je om te reïncarneren. Dat is een beslissing die je neemt als je zo ver bent. En voor je zo ver bent, wil je natuurlijk eerst je dierbaren weer ontmoeten, toch?”
Daar kan Joske zich wel wat bij voorstellen.

Door haar opvattingen heen, klinkt de aardse perceptie.
Die van ‘terug moeten keren’ en van ‘elkaar mislopen’, kortom: van de angst voor een wreed systeem.
En daar komt nog een volgende achteraan.
“Dan moeten ze daar dus wel lang wachten”, zegt ze.
“Tijd bestaat niet in de andere wereld,”, zeg ik. “Hier op aarde wel, maar het is een verzonnen concept dat alles hier wat georganiseerder maakt. In de spirituele wereld heb je dat niet. Al moet ik je eerlijk zeggen dat ik me daar, na een aards bestaan van 46 jaar, moeilijk nog iets bij kan voorstellen.”
Nee, schudt Joske. Dat kan zij ook niet.
“Jij vindt dat je oma lang op je moet wachten”, zeg ik. “Bijna een heel mensenleven lang. Dat is, in onze ogen, een hele tijd, want verder kunnen wij eigenlijk niet denken. Maar wat is 80 jaar in het licht van de eeuwigheid? Een zandkorrel in de woestijn. Meer niet.”
Joske knikt.
“Oke”, zegt ze. “Dus je weet het zeker: mijn oma wacht op mij. En we zien elkaar weer.”
“Ja”, zeg ik zelfverzekerd.

Vanmiddag zie ik dit Youtube-filmpje.
Het lijkt erop dat deze James niet heeft gewacht.
En dat de noodzaak om snel terug te komen groter was.
Dus mijn verhaal is niet waterdicht.
Maar er blijft 1 ding overeind: ik geloof in reïncarnatie.

http://www.collective-evolution.com/2011/12/04/video-proof-of-reincarnation/#
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments