Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET WERKT NIET MEER

Kent u dat?
Je doet iets al een hele tijd op een bepaalde manier.
En ineens... werkt het niet meer.

Ik werd me daar pas echt bewust van toen ik ging werken als medium. Dat is een ongrijpbaar beroep. Je bereidt je zo goed mogelijk voor, maar pas op het moment zelf weet je hoe het uitpakt. En om toch enige houvast te hebben, neig ik te gaan leunen op bepaalde gewoontes. Bepaalde handelingen in mijn voorbereiding, bepaalde zinnetjes die ik gebruik tijdens de korte uitleg vooraf, bepaalde informatie waar ik graag mee begin. Maar, zo ontdekte ik ineens... het werkte niet voor me, maar tegen me op den duur!

Dat heeft denk ik te maken met dat je jezelf beperkt. Je staat, met al die gewoontes, een heleboel dingen niet meer toe om te gebeuren. En dat is tegennatuurlijk. Want je kunt wel willen dat alles altijd op een bepaalde manier gaat, maar de realiteit is dat Alles Altijd Verandert, ieder moment. Er zijn nog nooit 2 dagen hetzelfde geweest, dus je mist toch iets als je ze wel hetzelfde in wilt vullen. En als je daar niet in meebeweegt, dan ‘go je niet met de flow’.

Ik denk dat dat in ons westerse leven niet makkelijk meer is. We staan iedere dag om 7.00 op, om 9.00 staan we bij de supermarkt of in de file bij hectometerpaaltje 1.14, op donderdag om 14.00 uur staan we te tennissen met Marie en op vrijdag om 20.30 kijken we de Voice. Als je niet oppast, is je leven een grote invuloefening. En dat mag natuurlijk, maar... what about the flow! De flow, die je gewoon meeneemt, met zijn enorme kracht. Die je brengt op plekken waar je nooit eerder bent geweest.

Deels ontkom je er niet aan, maar toch voelt het als de moeite waard om de dingen die we doen, niet altijd op dezelfde manier te doen. Om dingen ook eens ‘te laten gebeuren’ en de inspiratie de kans te geven.

Ik ken iemand die, wat hij noemt, een ‘spirituele baas’ heeft. Geweldige verhalen heeft hij altijd over die man. Deze baas streeft ernaar zijn bedrijf te runnen op gevoel, meer ad hoc en zonder al teveel agenda. Hij is ervan overtuigd dat dat niet de makkelijkste weg is, maar wel de meest bevredigende weg die ook kwalitatief het meeste oplevert. Zo staan vergaderingen niet vast. Hij maakt gewoon soms een rondje door het bedrijf en zegt: ‘Zullen we even praten met z’n allen?’ Een keer stak hij bij zo’n gelegenheid een bevlogen en volledig geïnspireerd verhaal af over ‘voor jezelf zorgen’ en een andere keer over ‘energie uit je werk halen’. Het waren verhalen die iets teweeg brachten. Dat heb je niet vaak in een vergadering. Als hij vindt dat de energie in een ruimte ‘inzakt’ doet hij een energizing oefening met de mensen. En als een vergadering vastloopt zegt hij: ‘Laten we allemaal even gaan fietsen of wandelen buiten en dan pakken we het daarna weer op.’

Ik hou van die verhalen, omdat ze me vertellen: het kan dus wel.
Het is een kwestie van loslaten en meebewegen met wat er opkomt.
En het is zeker niet de makkelijkste weg, maar wel de meest natuurlijke en denk ik ook meest bevredigende.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 4 comments