Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE WONDERE WEGEN VAN DE INTUITIE

Bij intuïtieve ontwikkeling is het een zaak van goed opletten. Bij de een ‘communiceert’ de intuïtie zus en bij de ander weer zo. Dat kan bijvoorbeeld door je oog dat op een tekst valt, een heldere droom, maar bijvoorbeeld ook via muziek. Liedjes die ineens in je hoofd zitten en die je, wanneer je er even voor gaat zitten, via de teksten ineens tot een inzicht brengen.

Maar intuïtie kan zich ook heel anders uiten. Ik heb meerdere cursisten gehad die iets hadden met getallen. Er was een man voor wie getallen betekenissen hadden: 54 was ja en 37 nee. Als hij een levensvraag had, dan formuleerde hij hem zo dat het een ja/nee-vraag werd. En wanneer zijn ogen dan op een onbewaakt moment (!) naar een nummerbord, een huisnummer of bijv. een digitale klok werden getrokken en hij zag 54 of 37, dan had hij een antwoord op zijn vraag.
“Het klopt altijd”, zei hij erachteraan toen zijn medecursisten en ik bekomen waren van de verbazing. “Ook al snap ik niet hoe het werkt.”

Nee, snappen doe ik het ook niet.
Maar ik heb besloten om die wens gewoon los te laten.
Ik snap mijn computer ook niet.
En daar kan ik prima mee werken.

Soms werkt intuïtie nog vreemder, namelijk via iemand anders. Met name bij hele sociale mensen hoor ik nog wel eens terug dat ze worstelen met iets en op een totaal onverwachts moment antwoord krijgen via iemand anders, die dan weer geen idee heeft van de impact van die woorden. Een prachtig voorbeeld kwam van cursiste M. vorige week.
M. is een mooi, warm mens die door een zware tijd heengaat. Haar geliefde man is overleden en ze moet knokken om haar pad weer te vinden. Bezig zijn met intuïtieve ontwikkeling is een van de manieren daarvoor.

Ze zit vaak met praktische vragen over dingen waar ze zich vroeger nooit mee bezig heeft hoeven houden. Zoals: ‘wat voor auto moet ik kopen’. Ze verklaarde zich nader: “Vroeger nam mijn man altijd dat soort beslissingen en nu moet ik het zelf doen. Maar ik heb echt geen idee.”

Tijdens de cursus kwam deze vraag steeds niet aan bod, maar dat betekende niet dat ze geen antwoord kreeg. Want tijdens de laatste avond wist ze ons het volgende te vertellen.
“De vorige keer dat ik hier wegging, bleek er een brief onder de ruitenwisser van mijn auto te zitten. Ik had mijn auto niet helemaal goed geparkeerd en hij stond met 1 wiel op de stoep. Toen heeft iemand het volgende opgeschreven: ‘Als je auto te groot is om te kunnen parkeren, wordt het tijd voor een kleinere auto!’”

Wat hebben we gelachen.
Maar wat een geweldig voorbeeld ook weer.
Van de wondere wegen van de intuïtie.

foto
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments