Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IETS BELEVEN IN HET NIETS

Vanochtend kon het weer even:
op mijn kei, op de hei.
Mijn lievelingsplek, waar ik zo naar kan verlangen.

De kei is fors. Met een flinke aanloop en de juiste schoenen kan ik hem beklimmen. Maar meestal parkeer ik mijn fiets er tegenaan en klauter erop via de stangen en het zadel. Ik weet waar het stuk steen is dat het lekkerst zit en zoek dat op. Soms doe ik dan ook nog – toppunt van geluk – mijn schoenen uit.
Maar deze ochtend is het daarvoor te koud. De hei is ingepakt in een dikke laag mist. IJverig probeert de ochtendzon erdoorheen te komen, maar het lukt nog niet erg.
“Straks wel, over een uurtje of zo”, zeg ik hardop tegen niemand in het bijzonder.
Stilte.
Niets.
Er kraakt iets in de donkere bosrand achter me. Het geluid van brekend hout. Ik draai me om. Misschien een ree? Ik zie hem niet en hoor ook niets meer. Maar iets zegt me dat hij er toch is.

Voor me staat, als altijd, stevig en imposant, de grote eik met de drie benen. Daaronder ligt vandaag een witte, kronkelige tak. Hoe is die daar gekomen? Hoe komt hij zo wit? Ik vraag het me af, maar ik wil het ook niet weten. Ik wil niet stilstaan bij het idee dat er ook andere mensen hier komen en dingen doen en dingen verplaatsen en dingen achterlaten. Liever de illusie dat dit mijn plek is, dat alleen ik hier kom.

Ergens rechts beweegt iets bruins. In mijn ooghoeken zie ik hoe een ree geruisloos uit de bosrand is gekomen en voortstapt door het hoge en droge gras. Niet teveel bewegen, zachtjes mijn hoofd draaien. De ree kijkt me aan, doet nog 2 voorzichtige stapjes, aarzelt dan. Ik zie dat hij overweegt om zich om te draaien.
‘Nee’, denk ik. ‘Niet weggaan.’ Een tijdje blijft de ree kijken en loopt dan toch rechtdoor, met een iets groter boogje om mij heen makend. Het voelt als een soort van vertrouwen.

Als de ree de mist is ingestapt, zucht ik en ik laat me van de kei op de grond glijden.
Het zit er weer op.
Dit mooie kwartiertje met even helemaal niets.
Waarin ik toch zoveel kan beleven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments