Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KLAAR VOOR DE HERFST...

Er is een punt waarop vloed overgaat in eb.
Een moment waarop het water stopt met stijgen.
Een golf spoelt aan, een rand van schuim blijft liggen op het strand.
Een markering die niet meer overspoeld wordt tijdens dat getij.

Zo moet het ook met de seizoenen gaan.
Ergens stopt de zomer.
Ergens zet het afsterven in.
Knoppen komen niet meer uit, de oogst van de vruchten ligt vast. Alles trekt zich terug. Het licht aan de hemel, de wortels onder de grond. Rustig richting het seizoen van de koelte, de stilte en van de ingehouden adem.

Dat moment is niet aan een datum gebonden en ook niet aan een tijd. Het gebeurt wanneer het zo ver is.
Het ene jaar op 4 september om 14.03.
Het andere op 21 augustus om 1.55 uur ’s nachts.
En ik wil het altijd zo graag voelen: wanneer precies. Ik zou zo graag getuige willen zijn van het exacte moment. Een teken willen ontvangen dat me erop wijst: kijk, nu gebeurt het.

Het was ergens begin vorige week. Eerder dan ik had verwacht trouwens. Na de verlate komst van het voorjaar, bleef alles in de natuur de hele zomer achterlopen. Dus ik verwachtte een late herfst. Maar misschien moest de tijd weer ingehaald worden, hoe dan ook: vorige week gebeurde het. De zon was ineens als een zwakke lamp, de ochtendlucht muffig, spinnenwebben in het gezicht, de knoppen van de millionbells die dicht bleven als beloftes die niet meer nagekomen zouden worden.

De lichtzinnigheid is voorbij.
We gaan weer naar binnen, tijd voor bezinning.
Binnenkort weer Delbares en Alkemenes op de markt.
En tamme kastanjes uit de oven.

Ik was weer te laat voor het grote moment.
Maar van de rest van de herfst hoop ik niets te missen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments