Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DIT DUS

Ik zit er eigenlijk een beetje doorheen.
Tijdens deze Lesdag in Lesgeven.
Ik ben moe, heb te lang stil gezeten en de stof kan me even niet boeien.

Als ik me verveel, en dat doe ik heel snel, dan komen er sombere gedachten. Waar ben ik mee bezig? Heeft dit allemaal wel zin? Wat is er eigenlijk leuk aan consulten geven, zowel voor mij als voor de klant? Moet ik niet iets anders gaan doen?

Vervolgens dwaal ik af met mijn gedachten. Dat is dan wel weer leuk, want waar dwalen die gedachten heen? Gek genoeg naar terug in de tijd. Naar wat ik allemaal in deze lesruimte van de Academie voor Mediumschap heb meegemaakt. De zenuwen in het begin, de twijfel die volgde en die niet leek op te houden. Emoties, van mezelf en van anderen. Demonstraties van Engelse mediums. En die keer met H., het medium waar het allemaal mee begon. Ze was net ziek en we gingen samen naar een healing-avond hier. Ik kijk naar de plek waar we toen zaten en ik glimlach. Het is bijna of ik haar nog zie zitten. Maar dat kan niet, want H. is dood. We hebben haar vorige week begraven.

Gelukkig gaan we aan het eind van de middag een oefening doen. Eentje die nieuw is voor mij. We werken in tweetallen en ik word gekoppeld aan I. Dat is leuk, want I. is een goed en inspirerend medium.
“Ik begin wel”, zegt ze.
De oefening houdt in dat ze niet eerst contact maakt met een overledene, maar met een plaatje dat in haar opkomt. Daar moet ze mee gaan werken en vervolgens komt de overledene erbij. Ze mag het plaatje niet benoemen.

“Nou, heel gek”, zegt I. “Maar ik heb zo’n raar beeld... Voor mij hoort het bij een medium. Ja, ik zeg maar hoe ik het krijg hoor Jan. Ik weet niet of je een overleden medium kent, maar ik heb d’r hier eentje. Altijd advies geven, of je er nou om vroeg of niet. Maar hele warme vrouw ook en echt een vriendin. Ze laat me kennisoverdracht zien. Je moet veel van haar geleerd hebben, maar zij ook van jou hoor, meis. En jullie zagen elkaar niet veel, maar er was altijd een lijntje. En dat is er nog steeds.”

De impact is 8 op de schaal van Richter.
Als de tranen zijn opgedroogd en ik I.(en H.) bedankt heb, voel ik me een totaal ander mens.
Wat was er ook alweer zo mooi aan consulten?
Dit dus.
Ineens voel ik me weer gezegend en geïnspireerd.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 7 comments