Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SNIJWOND IN GEWETEN

Het gaat eigenlijk heel snel.
Op weg naar school fietst het patatje voor mij en hij slaat linksaf zonder om te kijken.
Vanachter komt er iemand snel aanfietsen.
Ze botsen hard en vallen samen op de grond.

“G**!#@”, roept de man. Hij ligt languit voorover op de grond. Ik gooi mijn fiets neer en ren naar hem toe.
“Sorry! Sorry! Heb je pijn?”
De man blijft even liggen, maar krabbelt dan overeind.
“Je kunt niet leven zonder pijn”, mompelt hij en hij controleert zijn fiets.
“Het spijt me heel erg”, zeg ik.
Het patatje staat naast me. Hij huilt.
“Ach jongen”, zegt de man. “Sorry dat ik zo boos deed, het was de schrik. Gaat het met jou?” Hij troost het patatje, voor zover dat gaat.
Pas dan herken ik hem. Of althans, ik associeer hem met tv. Iets met het Jeugdjournaal. En met een kunstprogramma van de Avro.
“Ik hoop alleen”, zegt de man, “dat mijn laptop het nog doet.”
“Ik geef je mijn kaartje”, zeg ik. “Voor het geval dat.”
En zo gaan we toch nog in goede vrede uit elkaar.

Een paar keer die dag vraag ik me af hoe het afgelopen is, met de man, en de laptop.
’s Middags krijg ik een mail.
‘Hij doet het nog. De verdere schade valt ook mee. Alleen wat schaaf- en snijwonden, verder niets. Groet, Hans Smit.’

Ik vertel het aan het patatje.
“O”, zegt hij. “Die snijwonden. Zijn die diep? En doen ze pijn?”
Hij heeft hetzelfde als ik merk ik, want bij mij bleef dat woordje snijwonden ook hangen. Na een uur merk ik dat het er niet beter op wordt.
“Ik ga wat voor hem kopen”, zeg ik. “Denk jij even na over een tekening of een briefje of zo?”
Bij Levelt haal ik een verwenpakket. En als ik thuiskom heeft het patatje goed nagedacht over zijn bijdrage.
“Ik ga iets schrijven”, zegt hij.
Met verschillende kleuren stiften schrijft hij op een kaart:
‘Sorry voor de wonden. Hopelijk gaat het goed.’
Samen brengen we het geheel naar het postkantoor, waar we het in een doos laten inpakken en naar de Avro sturen.

Als we buiten staan, kijken we elkaar aan.
“Zo goed?”, vraag ik.
“Ja”, zegt het patatje. “Zo goed.”
De snijwond in ons geweten trekt snel dicht.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments