Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE F VAN FEEST

Het was waarschijnlijk de laatste keer dat we gingen verkopen op een kleedje tijdens koninginnedag.
Maar dit keer wisten we dan ook precies hoe het moest.
Een mooie mix van oud speelgoed en gadgets stonden ’s ochtends al klaar, geprijsd en wel.
Verzameld in 2 Albert Heijn-kratten die op elkaar op een trolley stonden. Heel professioneel.
Kleden, eten, drinken, een blik wisselgeld en (heel belangrijk): 2 campingstoelen.
Wij waren er klaar voor.

We vonden nog net een plek op het grote plein, waar het om 7.50 uur al behoorlijk druk was. De verkoop begon al snel.
Tot grote opluchting van het patatje ging de roze step, die hij met een prijsvraag op school had gewonnen, als eerste weg. Voor een jongen van 8 schijnt het een soort horror te zijn om gezien te worden met een roze step. Maar goed, het ding leverde wel 5 euro op.
De PowerRanger-poppetjes (5 voor 1 euro): ook zo weg en de Triptrap-stoel (5 euro) en de krokodillen-leren tas en een Donald Duckpuzzel. Gek genoeg bleef liggen: de leuke leer-je-letters-computer, mèt nieuwe batterijen nog wel en voor maar 1,50 euro.
Om 11.30 uur moest het patatje plassen en ging dus met A. naar huis. De pipo en ik keken het nog een half uur aan, maar hadden er wel weer genoeg van en gingen inpakken.
“Redden we dat met z’n tweetjes?”
“Ja hoor, we hebben toch een heleboel verkocht.”

Maar op een of andere manier zaten de kratten toch weer vol en met moeite manoeuvreerde ik de trolley door de menigte heen. Daarbij activeerde ik blijkbaar de leer-je-letters-computer, want toen ik een bocht maakte, klonk er ineens: ‘Nu leren we de letter... W. De W van worst.’ Iedereen lachen. “Nee hoor, de W van Willem!”, werd er geroepen. “Of van worst bij de stampot!”, riep iemand anders.

We besloten de menigte wat te ontlopen door de spoorwegovergang over te steken. Maar toen ik daar op stond, bleek de trolley niet over de rails te komen. Geschrokken keek ik op. Zag ik daar heel in de verte niet al een trein aankomen? Shit! Ik probeerde de trolley met de kratten in z’n geheel op te tillen.
‘Nu leren wij de letter... S’, zei de leer-je-letters-computer. ‘De S van schaap.’
Ik voelde me ook een beetje een schaap. Een schaap dat over een dam wilde, wat niet echt lukte. Uiteindelijk tilde ik de kratten zelf maar op en rende ermee naar de overkant, waar het ge-tingtingting meteen begon en de spoorbomen zakten. Opgelucht zette ik de trolley en de kratten op de grond.
‘Nu leren wij de letter... D. De D van duif’, besloot de computer.
“Ik vond het meer de D van Dom”, zei de pipo. “Je had wel overreden kunnen worden.”
“Dan had ik gewoon alles laten staan hoor”, zei ik. “Ik laat me echt niet overrijden om 2 kratten met troep te redden.”
“Dan was de trein ontspoord”, reageerde de pipo.
En zo mopperden we wat over en weer.
Maar toen zei de leer-je-letters-computer dan eindelijk iets verstandigs:
‘Nu leren wij de letter... F. De F van feest.’
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment