Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DAG PIM (3)

Als Pims auto uit het zicht verdwenen is, rij ik naar huis.
In tranen.
Goddank is A. thuis, aan wie ik het hele verhaal wel 3 keer snikkend vertel.

Daarna voel ik een ding heel sterk: hier kan ik het niet bij laten.
Ik wil weten hoe het met haar gaat, wat ze doet, wat ze voelt, hoe de voorbereidingen gaan.
“Ik wil haar mailen”, zeg ik tegen A. “Maar ik weet niet of het mag.”
“Waarom niet?”, vraagt A.
“Ik zie steeds die auto voor me die zo hard wegreed. Volgens mij heeft ze last van mijn emoties”, zeg ik naar waarheid. “Ze vertelde nog dat er een kennis was met wie ze een keer oppervlakkig had gesproken over dat ze er ooit een eind aan zou maken. Toen had die vrouw gezegd: ‘Niet doen hoor, want ik weet me geen raad zonder jou.’ Ze vertelde me dat ze daardoor had besloten om het aan niemand meer te vertellen. Uiteindelijk weten nu nog 3 mensen de datum, maar meer wil ze niet, want dat maakt het te emotioneel.”
“Nou, dan maak je het niet emotioneel”, zegt A. praktisch.

Het kost me 3 dagen voordat ik weet hoe ik het niet-emotioneel moet maken.

8 maart:
‘Lieve Pim, sorry dat ik je nog even schrijf. Ik kan niet anders. Ik zal het zeker niet te emotioneel maken, maar ik heb wel een vraag: zou ik je de laatste weken nog mogen ondersteunen via deze weg? Dat wil ik heel graag, maar alleen als jij het goed vindt.
Nog een gekke vraag: welk parfum gebruik jij? Het is zo’n heerlijk luchtje en het doet me denken aan jou. Als ik Van Nelle shag ruik, dan ruik ik mijn vader en dan moet ik altijd glimlachen. Dat wil ik met jou ook straks, als je niet meer onder ons bent.’

11 maart
Pim: ‘Lieve schat, ik durfde je mail haast niet te lezen. Maar ik ben blij dat ik het toch heb gedaan. Ik vind het heel fijn dat je nog een eindje met me mee wilt lopen. En grappig van dat luchtje, want dat heb ik ook. Daan’s Lucky Strikes, Jaap’s shag, mammie’s parfum...
Ik zal het je laten weten. Morgen ga ik naar de Hoge Veluwe. Liefs, Pim’

12 maart
‘Het was naar en guur weer gisteren. Was het wel een mooi afscheid van jouw Beloved Veluwe? X Janneke’

13 maart
Pim: ‘Het was goed gisteren. Voelde ook niet als afscheid. Op Westerveld voelde ik dat wel. Ik stond bij de steen van mammie en de mannen en ik zag mezelf in die kist door de poort komen en dan zo omhoog naar het crematorium. Het voelde als, niet lachen hoor, maar als oefenen.
Nog 3 weken. Ben bezig met het schrijven van de afscheidsbrieven aan iedereen. P. doet die op de bus na mijn overlijden. Hij draagt ook zorg voor wat andere technische dingen.
Concentreren gaat ondertussen niet zo goed. Ik hoop zo dat dit niet het eind is van het contact tussen ons. En dat ik dit mag doen. Jij denkt van wel, toch? Ik heb zulke nare dromen...’

14 maart
Lieve Pim, jouw verlangen komt voort uit de ziel. Na alles wat er in jouw leven is gebeurd, lijkt het me een logisch verlangen. Dat vinden ze ‘daar’ ook. Dus geen worries: ja, het mag.
Je weet dat er nog contact mogelijk is tussen ons. Je zult daar zien hoe dat gaat. De een komt in dromen, de ander knippert met het licht. Je ziet maar hoe je het doet, maar dit is niet het eind voor ons hoor, dat weet ik zeker. Mail me volgende keer je dromen! x J.’


De volgende dag staat de postbode voor de deur met een pakketje. Er zit een sticker op in de vorm van een rood hartje. Het handschrift is van Pim.
Onder het inpakpapier zit een doosje met bubbeltjesplastic en een flesje.
Jill Sander Nr. 4.
Ik spuit het op mijn polsen en ruik: Pim.
Opgelucht haal ik adem.
Het voelt alsof ik haar nu iets minder definitief ga kwijtraken.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment