Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EERST EVEN AANBELLEN

“Wat zeg je?”, zei het patatje.
Ik had hem gevraagd om de borden op tafel te zetten.
Hij stond pal naast me in de keuken toen ik die vraag stelde.
En toen kwam die tegenvraag: ‘Wat zeg je?’
Zoals zo vaak.
Zoals altijd eigenlijk, bedacht ik me.
En vandaag schoot het even verkeerd.

“Je bent toch niet doof!”, riep ik geïrriteerd uit. “Je staat naast me. Ik weet gewoon dat je me verstaat.”
“Wat?”, riep het patatje weer.
“Waarom zeg je dat toch altijd!”
Stilte.
“Ik weet het niet”, antwoordde het patatje zachtjes.
Tranen in zijn ogen.
Mijn hart brak.
En ik wist: wat het ook is, hij kan er niks aan doen.

Ik dacht erover na wat dit kon zijn. En ik besloot: het gaat over tijd winnen. Maar waarvoor?
“Zou het kunnen dat je meer tijd nodig hebt om de vraag te beantwoorden?”, vroeg ik het patatje.
“Wat zeg je?”, zei het patatje.
En op dat moment zag ik een plaatje. Ik zag het beeld van een patatje in een huis waar werd aangebeld. Ik zag hem kijken: ‘heee, de bel.’ Hij stond rustig op en liep naar de deur om open te doen.

“Ik weet wat we moeten doen!”, zei ik tegen A. en de pipo, die bij me in de keuken stonden.
“We moeten niet meteen de vraag stellen, maar eerst bij hem aanbellen.”
“Hoe dan?”, vroeg de pipo.
“Let op”, zei ik.
Het patatje kwam de keuken weer in lopen.
“Mogen we je iets vragen?”, vroeg ik het hem.
“Ja hoor”, zei het patatje.
“Wil jij de glazen op tafel zetten?”
“Ja hoor”, zei het patatje.
Hij pakte de glazen en bracht ze naar de kamer.

“Nou moe!”, zei de pipo.
“Andere hersens”, zei ik. “Hersens waar je eerst even bij aan moet bellen.”
Je moet er maar opkomen.
Met dank aan dat plaatje.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments