Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HETZELFDE BATALJON

“Is Johnny Jordaan al dood?”
“Ik dacht van wel. Hij heeft een standbeeld hier vlakbij.”
“O, dan is-ie wel dood denk ik. Jammer.”
“Kende u Johnny Jordaan persoonlijk?”
“Nee.”
Stilte.
“Maar ik ben wel met hem ópgegroeid. Dat is iets anders, maar het voelt hetzelfde.”

Het was een oude dame, wonend in de Jordaan, bij wie ik moest schoonmaken tijdens mijn studententijd met wie ik dit gesprek ooit voerde. En het deed me realiseren – ik was begin 20 – dat je in het leven oprukt, met een bataljon, een linie. Niet alleen met mensen uit je naaste omgeving, maar ook met bekende mensen met wie je gelijk opgaat. En dat dat ook een bijzondere band kan zijn.

Gisteravond was Brigitte Kaandorp op tv met haar show Cabaret voor Beginners. En ineens realiseerde ik me dat Brigitte en ik ook samen oprukken. Dat ik met haar ben opgegroeid. Dat ik nog weet dat ik het bijna in mijn broek deed (serieus) van haar uitvoering van Annelies van de Pies tijdens een van de eerste edities van de Uitmarkt. Dat ik nog eens met mijn vader naar een show van haar ben geweest en geïnspireerd de nacht erna een heel lullig lied schreef dat ik haar heb toegestuurd! (Ik was 25, dan doe je dat soort dingen). En dat ik (dit gaat u niet geloven) nog een brief terugkreeg ook! Een hele leuke brief. Heel chaotisch, heel erg Brigitte. En ze schreef dat ze zo gelachen had om dat lied. Ik kon 3 dagen niet zitten van de veren in mijn kont.
Haar lied Leven zonder Angst heeft me eens door donkere dagen getrokken. En ik weet nog dat er eens een een druilerige nieuwjaarsdag was die ik al helemaal had opgegeven totdat ik haar show Badwater op tv zag langskomen. Werd het toch nog een onvergetelijk leuke nieuwjaarsdag-avond. Het Andries Knevel-lied heb ik nog eens live voor een heel publiek gezongen. En iedereen van onze linie die het uitzicht op de linie voor ons (de babyboomers) een beetje zat is, hoeft alleen maar Brigitte’s naam + babyboomers in te typen op youtube om de perfecte verwoording van deze frustratie voorgeschoteld te krijgen.

Ik ruk op met Brigitte.
En met haar erbij, is het een leuk bataljon.
We hopen nog jaren vrolijk verder te strijden en we zullen ons soms verschuilen achter die linie van babyboomers voor ons, waar Brigitte dan vast wel weer een hele goeie grap over heeft, die hopelijk ook weer niet al te leuk is, want zo’n sluitspier wordt er met de jaren ook niet sterker op.
En het geheugen al evenmin.
"Is Johnny Jordaan al dood?"
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments