Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VERGEVEN

“Ik wil eigenlijk heel graag weten van jullie allemaal hoe jullie aankijken tegen ‘vergeving’”, zegt U. aan het begin van de 4e avond van de cursus Werken met de Spirituele Wereld.
Heel even is het stil.
Niet de stil van verbazing. En ook niet die van ‘de mond vol tanden.’
Het is de stil van contemplatie.
Van naar binnen gaan en jezelf de vraag stellen: hoe zit dat, met mij en vergeven?

G. begint. G. Is een prachtig mens. Een vrouw met 79 jaar levenservaring op de teller. En zij neemt het woord.
“Ik vind het heel moeilijk”, zegt ze. “Sinds juni ben ik er weer mee bezig. Maar het heeft zo’n impact gehad wat die persoon heeft gedaan. Ik weet niet goed hoe het moet. Maar ik blijf het proberen."

We stellen samen vast: ‘vergeven kan heel moeilijk zijn en: het is een proces.’

“Ik denk dat je vergeven hebt als je voelt: het stroomt weer tussen mij en die ander”, vertelt I. “Als ‘het’ niet meer in staat tussen jou en die ander. En vaak heeft dat ook te maken met acceptatie dat die ander is zoals-ie is.”

Leven voor gevorderden.

“Ik kan helemaal niks met een familielid van me”, zegt M. “En hij heeft dingen gedaan...” Ze zucht. “Maar ik weiger haatdragend te zijn. Dus soms kom ik hem tegen in de stad en dan groet ik hem. En dat meen ik dan ook echt. Ondanks dat we geen contact meer hebben.”

Bravo.

“Volgens mij zit het helemaal bij jezelf”, zegt T. “Iemand doet iets en dat komt op een bepaalde manier op jou over. En daar moet je wat mee. En als dat je lukt, als het weg is en je bent niet meer boos op die persoon, dan is dat vergeving. Denk ik.”

Wow.

En dan mag de juf. En de juf moest ook een keer vergeven. Dat was haar verteld, door een medium, want ze was zo boos op iemand en die boos, daar had ze last van. Een jaar lang worstelde ze met dat vergeven. Toen ging ze terug naar het medium en zei: “Ik kan het niet. Ik heb heb diegene al zoveel gegeven. Ik kan het niet meer opbrengen. Nou is het haar beurt.”
Het medium gaf 3 plaatjes, over de te vergeven persoon. Drie plaatjes die alles duidelijk maakten. Een totaal andere kijk op de situatie. En ik hoefde niks te doen. Er viel gewoon – boem - iets van me af.
Het was de boos.
Ik had vergeven.

Het was een indrukwekkende avond.
Met ook nog een indrukwekkend slot.
“Kijk!”, zegt M. “Aan het begin van de avond trok ik een kaart. Dat was nog voordat ik wist waar we het over gingen hebben. Jullie waren nog niet eens binnen.”
Ze pakt hem van bovenaf de stapel.
‘Be Willing to Forgive.’

Amen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments