Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BOTTICELLISTRAAT 4, AMSTERDAM

Nou, daar sta ik dan, met de auto.
Op de afgesproken plaats.
Botticellistraat 4 in Amsterdam-Zuid.

Het sneeuwt, maar het blijft niet liggen. Een moeder met een kinderwagen loopt langs. Een plastic schermpje over de wagen beschermt haar baby. Ik ril. De motor staat uit en het wordt koud in de auto.

Ik besluit te proberen om alvast om te schakelen naar die andere stand, door me de vraag te stellen: wat is hier gebeurd? Wat betekent de Botticellistraat 4 te Amsterdam in het leven van Pim? Ik sluit mijn ogen. Ik meen Pim’s moeder te zien, in een flits. Samen met een andere vrouw. Een zus? Een vriendin? Ik kijk omhoog naar het huis. ‘Woonden jullie daar?’, vraag ik. Geen antwoord.
Een jongen rijdt langs op de fiets, recht tegen de sneeuwvlokken in. Met 1 hand trekt hij zijn capuchon voor zijn ogen. Een portfolio-map bungelt aan zijn stuur.
Dan verandert de stille straat heel even in een drukke buurt met veel kinderen. ‘Waarom gaan ze niet naar school?’, vraag ik me af. ‘Was dit een jodenwijk?’
Geen antwoord.

Ik word een beetje zenuwachtig. De flitsen zijn zo kort en het hoofd komt er vandaag steeds zo storend tussendoor.
“Kan ik niet iets meer duidelijkheid krijgen?”, vraag ik hardop en een beetje wanhopig.
Dan voel ik dat ik naar links moet kijken.
Op de muur van Botticellistraat nummer 4 staat iets.
Einde.
Het staat er geschreven met geel krijt.
‘Jodenster-geel’, denk ik.
Ik ril weer.

Het ‘einde’ gaat vast om het einde van een speurtocht. Maar het is ook een antwoord van mijn intuïtie op mijn vraag. Dit moet de wijk geweest zijn waar Pim en zoveel anderen bijeen gedreven werden in de Tweede Wereldoorlog. En Botticellistraat 4 was vast het laatste adres van Pim’s moeder. Hier werd ze opgepakt en naar Westerbork afgevoerd.

Achter me parkeert een andere auto.
Het is Pim.
Ik stap uit mijn auto en in bij haar.
“Heb je al iemand bij je?”, vraagt ze.
“Nog niet echt”, zeg ik. “Maar je moeder voelt dichtbij. Was dit het laatste huis?”
Pim knikt.
“Hier woonde ze samen met Olga Moskowsky, een bekende joodse concertpianiste. Ze zijn samen in Sobibor terechtgekomen. Olga is vergast, een paar dagen voordat mijn moeder overleed.”
Ik ril.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments