Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

CADEAUTJE VAN DE DAG

Ik kom aanfietsen bij kapper A.
Wat hangt daar nou voor raar bord aan zijn raam?
Te huur?

Ik ga naar binnen.
“Dat is voor de bovenbuurvrouw neem ik aan?”, vraag ik.
“Nee”, zegt A.
Hij slikt.
“Ik ga stoppen.”
“Ah nee toch?!”, roep ik uit. “Wat erg!”
Dat vindt kapper A. ook.
“Het is mijn kindje deze zaak. Maar er moet al jaren geld bij. Ik red het niet meer.”

We maken een afspraak (het kan nog net), praten even en dan ga ik weg.
Verdrietig.
Het is mijn tweede favoriete zaak in 1 week tijd die gaat sluiten. De andere is ‘mijn’ spiri-winkeltje, ook hier in B. Het winkeltje van Angelique, vol met engeltjes en stenen, kaarten en boeddha’s. Ik heb er meerdere cursussen gegeven en consulten en gratis demonstraties. Ik heb hier vaak thee zitten drinken met Angelique en stenen gekocht voor klanten. Zij stuurde klanten naar mij en ik stuurde klanten naar haar. Jaren heeft ze gevochten tegen sluiting, maar toen ik vorige week langs de winkel reed, was hij dicht.
‘Opheffingsuitverkoop’ stond er groot op het raam.

Ik koop een fles wijn, laat hem mooi inpakken en ga bij haar winkel langs. Haar hondje Y. komt me al tegemoet springen.
“Hij is zenuwachtig”, zegt ze.
“Vind je het gek”, zeg ik.
Ik haal de fles wijn uit mijn tas.
“Ik vind het zo erg”, snik ik als ik hem aan haar overhandig.
We omhelzen elkaar en ik zie dat ze vecht tegen de tranen. We praten een tijdje en tot mijn grote vreugde hoor ik dat ze haar huis gaat ombouwen tot een spiritueel centrum, dus ze blijft in elk geval in de branche, al is dat niet in plaatsje B. Ze zit vol plannen en ze blijft positief, iets wat ik altijd in haar bewonderd heb.
“Dank je voor de wijn”, zegt ze als ik wegga. “Dat is het cadeautje van de dag.”

Als ik weer buiten sta, waait de wind dwars door me heen. Ik duik diep in mijn jas. Op de hoek van de straat zie ik iets op de grond liggen. Het is een klein, gouden hartje van papier, met glimmertjes erop. Waarschijnlijk komt het van een verpakking, maar meteen komen de laatste woorden van Angelique weer in me op:
‘Cadeautje van de dag’.
Ik raap het hartje op en steek het in mijn zak.

Misschien moeten we ons in deze tijd maar niet bezighouden met wat er niet is.
Maar gewoon maar blij zijn met de cadeautjes van de dag.
Met de dingen die we krijgen.
De dingen die voor ons op de grond liggen.
Of die zich afspelen in de lucht.

Deze lucht was vandaag mijn cadeautje van de dag en ik geef hem graag aan u door.
Ziet u hoe er hoop gloort achter de donkere wolken?

foto1
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments