Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET KLEINE STEMMETJE HOREN

“Het lukte niet”, zegt cursiste B.
“Maar ik zag je wel wat opschrijven, toch?”, zeg ik.
“Ja”, zegt B. “Ik heb opgeschreven dat het niet lukte. Er staat: Ik proef niks, ik zie niks, ik heb een droge mond. En ik voel me... nou ja... niet in contact, zeg maar.”

Ze klinkt een beetje moedeloos. Maar ik geef deze cursus al langer en een oefening is pas mislukt als we gekeken hebben welke vraag ze blind getrokken heeft.

Het gaat om de cursus Ontdek & Train je Intuïtie. En dat ontdekken van die intuïtie doen we dus onder andere met blinde vragen. Dat heeft een reden. We hebben allemaal intuïtie, maar we hebben in de loop van ons leven zo geleerd om vooral naar ons verstand te luisteren, dat we dat intuïtieve stemmetje vaak niet meer horen. En door te werken met blinde vragen, schakelen we het verstand even uit.
Dat vindt het verstand trouwens heel irritant en dat is te horen aan de uitingen van cursisten, zoals: ‘Ik vond dit heel raar om te doen’. Of: ‘Het lukte niet’, zoals B. net zei.

De oefening ging trouwens zo: nadat ik de cursisten tijdens een korte meditatie uit hun hoofd en naar hun gevoel had gepraat, vroeg ik ze blind een van hun vragen op opgevouwen papiertjes te trekken en zich voor te stellen deze te beantwoorden met behulp van hun intuïtie. Vervolgens vroeg ik ze antwoorden op te schrijven op de volgende vragen: Wat voel ik? Wat proef ik? Wat zie ik? En welke herinneringen komen er omhoog?
De reden hiervoor is dat onze intuïtie vaak onze waarnemingen stuurt. En dat deze waarnemingen dus antwoord kunnen geven op die blinde vraag. Want met je intuïtie kun je dingen weten die je verstand te boven gaan.

Maar goed, B. denkt dus dat het mislukt is.
“Maak je vraag eens open en lees hem eens voor?”, vraag ik.
Ze leest. Grote ogen.
“Nou ja!”, roept ze uit.
“Vertel, vertel!”, reageren wij.
“De vraag is of het nog voor het eind van het jaar lukt om uit eten te gaan met mijn 2 vriendinnen. Maar dat weet ik inmiddels al, want het gaat dit jaar niet meer lukken”, zegt B., duidelijk gefrustreerd.
“Nee”, zeg ik. “Want je ziet niks en je proeft niks en je hebt een droge mond en je voelt je niet in contact.”

Hilariteit alom.
En één heel klein stemmetje dat in stilte geniet.
Het is weer even gehoord.
Zoals dat veel vaker zou moeten.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments