Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

PRATEN MET JE PUBER

“Hoe was het op school?”
“Goed.”
“Is het toneelstuk goed gegaan?”
“Ja.”
“Wil je iets eten of drinken?”
“Misschien.”

Praten met de puber-pipo is af en toe bijna onmogelijk.
En ik weet dat pubers niet meer alles delen met hun ouders, maar ik zou toch graag af en toe iets horen van hoe het gaat, bijvoorbeeld op zijn middelbare school. Hoe pak ik dat aan?
Intuïtie is een mooi en wonderlijk iets. Je zendt een zoekvraag uit en je aandacht wordt vanzelf naar de plek geleid waar een antwoord ligt. In dit geval naar internet, waar ik onverwachts ergens een column van Anita Witzier tegenkom die met hetzelfde probleem rondloopt. Zij schrijft dat ze veel heeft gehad aan een boek van Annette Heffels: Praten met je Puber.

Ik naar de biep. Daar typ ik de titel in in de computer. En ja hoor: ze hebben het, in de lifestyle-kast, nummertje 434. Ja, je kunt doen of het allemaal heel normaal is, maar eigenlijk vind ik dat ook weer een wondertje, want ze zouden het ook niet kunnen hebben en het zou uitgeleend kunnen zijn, maar nee, het staat daar gewoon keurig op mij te wachten.

“Wat is dit?!”, roept de pipo als hij het boek thuis ziet liggen op de stapel mee te nemen naar Terschelling.
“Ja schat”, zeg ik. “Wij gaan praten, dankzij dit boek. Dan weet je dat.”
“Er staat ‘Praten met je puber’, maar er staat niet dat die puber ook terugpraat”, moppert te pipo.
Ik verwacht ook geen instant succes. Gewoon wat meer inzicht in het brein van dit snel veranderende wezen.

Aangekomen op Terschelling duikt iedereen ‘s avonds in een boek of tijdschrift en ik pak Praten met je Puber. Ik lees over het puberbrein, de puberperceptie (schamen voor je ouders en denken dat de hele wereld naar jou kijkt). Over dat het normaal is dat hij alles vergeet, behalve dat wat hij zelf belangrijk vindt en dat hij de hele dag wil skypen met z’n vrienden. Kortom: ik race door dit boek en leer heel veel. De pipo is opvallend geïnteresseerd. Om de zoveel tijd vraagt hij:
“En, heb je al iets over me geleerd?”
“Hm hm”, zeg ik.
“Doe ik het goed als puber?”, doet de pipo nog een poging.
“Ja hoor”, zeg ik.
“En gaan we straks dan praten?”, wil hij weten.
“Misschien”, zeg ik.

Praten met je puber.
Goed boek.
Instant succes.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments