Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BESTE LANCE

Beste Lance,

Hier een berichtje van eenmaaldaags janneke.
Eigenlijk schrijf ik altijd aan onze premier. Maar nu schrijf ik aan jou, ook een soort premier. Of eigenlijk l’ancien-premier du tour de France.

De reden dat ik je schrijf is niet om je te beschuldigen, of je te vertellen hoe shocked ik ben, of om een sponsorcontract op te zeggen. Ik schrijf je omdat jij nu waarschijnlijk de eenzaamste mens op aarde bent. De ene dag gevierd, te gast bij de Bushes, miljoenen genererend voor het jouw organisatie tegen kanker, een held op wereldniveau met invloed die reikte tot het Witte Huis. De andere dag een titelloze dopingzondaar, zonder vrienden, zonder sponsors, zonder respect.

Ik moet wel zeggen Lance: wat je doet, dat doe je goed. Daar kan toch menigeen nog een voorbeeld aan nemen. Je nam niet alleen doping, maar je stond ook weer meteen aan het hoofd van een hele organisatie. Je wist de controles te ontlopen en controleurs om te kopen. Het is dat het geen sport is, maar anders...

Lance, ik heb een tip. De gouden tip. Ik hoorde hem vanmiddag op Radio 1. Radio 1 is een mooie zender en soms komen er kleine diamantjes voorbij. Vanmiddag werd er gesproken over jou, over je voormalige positie en over ‘wat nu’. Ze hadden het over andere dopingzondaars en hoe het die vergaan was. Marion Jones, de atlete die ook keihard door de mand viel, is nu basketbalspeelster en staat aan het hoofd van een organisatie die kinderen helpt via sport. Ze heeft zich hersteld. Er is dus licht aan het eind van de tunnel Lance.
Maar.
Er is een maar.

Wij hebben dus in je geloofd. We wilden ook in je geloven. We zagen je, met je 7 Tourtitels, eigenlijk als een 8e wereldwonder. Je hebt ons verwonderd en uiteindelijk bedonderd. En dit schreeuwt om loutering. Toen op Radio 1 de vraag werd gesteld: ‘Hoe moet het verder met Lance?’, toen zei de analyse-meneer: “Hij moet huilen. Schuldbekennen en huilen. Dan kunnen we hem vergeven.”

Ik denk dat van alle uitdagingen waar je ooit voor hebt gestaan in je leven, dit de aller-, allergrootste is. Je overwon kanker, won 7 keer de Tour, echtscheidingen, foundations, accusations... Je wist altijd je kracht te laten zien. Maar dit is iets anders, dit is een col van een andere categorie. Want wie echt strong is, durft zich ook zwak te tonen Lance. Het moet. Twee woordjes (I confess) en twee traantjes, that’s what it takes om weer bergop te gaan.

En o ja Lance, het moeten echte tranen zijn.
Geen acteertranen, geen uien-tranen, geen emo-doping dit keer.
Maar de real deal.
Live strong, show some weakness!
En inspireer ons weer, maar dan op die manier.

Veel sterkte en zwakte,

Eenmaaldaags janneke
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment