Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

MEET & MATCH en MISSIE

“Waarom ging ik hier ook alweer naartoe?”, vroeg ik me af.
Ik wist het echt niet meer.
Ja, iets met de zakelijke markt.
Maar bij het zien van alle andere mensen in pak en mantelpak die naar binnen liepen, was ik ineens mijn doel voor ogen kwijt.

Bij de balie kregen alle aanwezigen een badge uitgereikt door een man die dat met een zekere zwierigheid deed.
“Dan hebben we hier de heer Plantijn van het prachtige Platform Duurzaamheid...”
Ik zag dat hij mijn badge pakte:
“En mevrouw Leber van...”
Hij zweeg.
Gaf me de badge.
Zei niets.
Ging door.

Eigenlijk wilde ik toen al naar huis. Maar ik sprak mezelf toe en zette door, met een knoop in mijn maag, dat wel. Ik was geplaceerd aan Tafel 1 waar de tafelvoorzitster al klaar zat. Ik stelde mezelf voor.
“Welkom Janneke!”, zei ze. “En je bent van?”
Ze keek op mijn badge.
“O”, zei ze toen.
Een pijnlijke stilte viel. En ik wist nu heel zeker dat ik deze avond niet vol ging maken.

De avond werd geopend, eerst door de voorzitter van het Platform Maatschappelijk Ondernemen, toen door de plaatselijke wethouder en toen door de Zakenvrouw van het Jaar. Ondertussen waren alle 10 de tafelgenoten van onze tafel aangeschoven en konden we beginnen. We stelden ons om de beurt voor en vertelden wat we konden bieden en wat we wensten, opdat er veel matches met gesloten beurzen zouden ontstaan, want dat was het idee van de avond. Ik was als laatste aan de beurt en ik was nerveus. Had het nog wel zin om me voor te stellen temidden van zoveel onbegrip? Ineens wist ik heel zeker: ja, dat had zin. En ik zou het mooi gaan doen ook! Ik was aan de beurt.

“Mijn naam is Janneke Leber. Ik ben medium. En nu denkt u vast: o jee, een zweverig mens, maar dat valt reuze mee. Ik ben hier als zakenvrouw, want ik zie het mediumschap gewoon als een beroep waarin ik werk met mijn intuïtie, net zoals u dat doet. En mijn praktijk is een bedrijf.”

Zo, die zat.
En door deze veel trotsere benadering, was de houding van mijn tafelgenoten ineens helemaal anders. Binnen 10 minuten had ik een match en iedereen keek me geïnteresseerd aan. Na een tijdje moesten we changer en zocht ik een andere tafel op. Onderweg keken mensen nog nadrukkelijker naar elkaars badges, op zoek naar goede matches en dit keer toonde ik de mijne met trots. Een vrouw liep achter me aan.
“Ik wil naast jou zitten”, zei ze. “Weet je waarom? Ik organiseer workshops voor mensen die zichzelf zijn kwijtgeraakt in de loop der tijd. Bij het schrijven van mijn folder, durfde ik het woord ‘energetisch’ nauwelijks op te schrijven omdat ik bang was zweverig gevonden te worden. En jij loopt hier gewoon rond met een badge met ‘Medium’ erop. Dat vind ik zo ontzettend stoer.”

Op slag was de vraag van het begin van de avond beantwoord.
Waarom ging ik hier ook alweer naartoe?
Om uit de kast te komen in de zakelijke markt.
Om een statement te maken.
Om het mediumschap weer een heel klein beetje normaler te maken in deze wereld.
Missie geslaagd.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments