Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE EERSTE DAG OP DE MIDDELBARE SCHOOL

“Weet jij nog je eerste schooldag op de middelbare school?”
Het was een van de andere ouders die dat vroeg tijdens de kennismakingsborrel van de klas van de pipo, afgelopen zondag.
En het antwoord was: nee.
Ik wist het niet meer.

De pipo maakte zich druk over de fietstocht naar school. Hij moet naar de omroepstad en we hadden de route geoefend, maar niettemin.
Ineens kwamen er dan toch wat beelden omhoog van mijn eerste dag. Ook ik zat ver weg op school, in een hele andere plaats met een totaal andere cultuur. Ook ik was bang dat ik de weg niet wist. Ik vond het toch, maar eenmaal in de school, kon ik mijn klas dan weer niet vinden. Ik liep heen en weer door de gangen en een docente sprak me aan: “Weet je in welke klas je zit?” “Ja, in B4.” “Dan zit je bij mij! Loop maar met me mee.” Ik had het gevoel aan een enorme ramp ontsnapt te zijn.

Maar verder weet ik niets meer.

Maandag komt de pipo thuis van zijn eerste schooldag.
‘Close to system overload’ staat er boven zijn hoofd geschreven. Er zit ook iets geschokts in zijn blik. Pas ’s avonds, in bed, kan hij er een beetje over vertellen.
“Ik had het niet verwacht. Die anderen, die groten, die zijn zo groot! En ze doen ook zo groot!”
Ineens zag ik het weer voor me: de overblijfzaal en de 6e klassers. Het waren geen kinderen, maar mannen en vrouwen. Ze sjokten rond met een achteloze houding en met nonchalante tasjes over hun schouder. Ze hadden helemaal geen echte, leren schooltassen zoals je die, volgens de brief, toch echt moest hebben. Er was er één, een hele lange, die over de muziek in de overblijfzaal ging. Zijn favoriete nummer (Tears of a clown), draaide hij rustig 4 x achter elkaar, en dat dus voor de hele school! Ik ben er nog van onder de indruk, merk ik nu ik het herbeleef. Dat bedoelt de pipo denk ik met ‘groot doen’.

Maar verder herinner ik me niets meer.

De pipo zucht.
“Ik weet ook ineens niet meer zeker of ik het wel kan, die middelbare school. We hadden Frans en die juf sprak de hele tijd alleen maar Frans tegen ons. Ik dacht: ben ik nou gek? Ik kan toch geen Frans? Daarom zit ik hier toch? Waarom gaat ze dan Frans praten! Miscchien kunnen die anderen allemaal al wel Frans.”
Ik zie haar nog binnenkomen. “Bonjour, je m’appelle Ineke Schakel. Je suis votre professeur. Vous-avez eu de bonnes vacances?” Anders dan de pipo, smolt ik. Er ging een wereld voor me open die nooit meer dicht zou gaan. Nu pas realiseer ik me wat een belangrijk moment dat is geweest...

Het wordt een intensief jaar.
Zowel voor de pipo als voor mij.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments