Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

JAAAAA, DE VAKANTIEFOTO'S!

Terug uit Denemarken.
Gevorderde lezertjes weten dat ik een grote weerzin heb tegen het bekijken van andermans vakantiefoto's.
Ik ben daarentegen dol op het tonen van de mijne.
Dus, daar gaan we dan.

DSC_0240

Raar om weer eens in een land te zijn waarvan je de taal helemaal niet kent. We dachten dat we er wel zouden komen met onze kennis van het Fries. Vanwege iets met Vikingen, of zo. Nou, mooi niet. Het klinkt wel prachtig trouwens, dat Deens. Het zingt een beetje en het lijkt alsof ze permanent hun schouders ophalen over iets. Wat geloof ik ook wel klopt met de Deense volksaard. Maar verder begrepen we niets van de taal. Na 3 weken volgde ik nog niet waarover gesproken werd op de radio. En kon ik welgeteld 1 woord heel erg Deens uitspreken: kvittering (bonnetje). Dat heb ik dan ook tot in den treuren gedaan, tot ergernis van de rest.
Pas pa mig!

DSC_0226

Dit vinden de Denen leuk: spulletjes verkopen op tafeltjes voor hun huis. In dit geval zelfgemaakt jammetjes, maar we hebben ook tafels vol kinderspeelgoed, kleding en huishoudelijke apparatuur gezien. De prijzen zijn trouwens best hoog; 20 Kronen = ruim 3 euro. En het waren echt hele kleine jammetjes. Boodschappen, benzine, ook allemaal al gauw 25% duurder dan bij ons. Ook raar, om weer eens in een land te zijn met een sterkere economie dan de onze. Een land dat 'nej' zei tegen de euro. Een land dat geen andere landen redt.

DSC_0238

Sydstenen. Het zuidelijkste puntje van Denemarken.
De pipo had de hele weg gemopperd over de wandeling ernaartoe.
Maar toen zag hij deze stenen schildpad.
"Cool! Daar ga ik opstaan en dan ga ik naar boven wijzen en daar moet jij een foto van maken."
Pubers, raadselachtige wezens.

DSC_0217

DSC_0219

DSC_0215

DSC_0251

Belangrijk tijdens vakantie: het hardlooprondje.
Dit keer liep het over Det Falsterske Dige, de dijk achter het strand. De kleuren, het licht, de ambiance, de stilte. Het was een lust om er 's ochtends over te rennen. En op de terugweg over het stille strand. Met soms één zwemmer. Of één lezer. Of een eenzame stenenzoeker. En een keer een man onder een parasol. Hij had zich heerlijk geïnstalleerd in een strandstoel, koelbox naast zich, boek op schoot. Hij pakte zijn zonnebril uit zijn tas en zakte achterover. De vakantie was begonnen. Toen een luide schreeuw uit zee. Zijn vrouw kwam boven water, duikpak aan, snorkel en duikbril op. Ze riep iets in het Deens wat ik niet begreep, maar wat nogal commanderend klonk. De man zuchtte, smeet zijn boek in het zand, stond op, liep naar het water en zei iets tegen mij. Ik gebaarde dat ik hem niet verstond.
"Life was almost perfect", vertaalde hij toen.

Wat ons brengt bij de altijd en overal aanwezige vraag:

DSC_0252

Ik zou zeggen: niet zolang er snorkelende en commanderende echtgenotes bestaan.
Maar niettemin: een topvakantie voor ons.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments