Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

MIJN EIGEN WOORDJE

Een paar jaar geleden vond ik het woord pre-vakantie uit.
Telkens als ik het gebruikte, viel me op dat mensen onmiddellijk begrepen wat ik bedoelde.
Blijkbaar behoefde het helemaal geen uitleg.
‘Ik ben met pre-vakantie’.
‘Ah, je bent met pre-vakantie’.

Voor wie dat niet geldt : met pre-vakantie zijn is eigenlijk vooral een state of mind. De schoolvakanties zijn begonnen, de schooltijdendwang is dus weg en dat is al heel wat voor mensen met kinderen. Bovendien hoef ik zelf deze weken ook geen cursussen te geven, doe ik minder consulten, ga ik later naar bed en sta later op, is het stil in de supermarkt, kun je overal parkeren, is een dagje later terugbellen of -mailen ook ineens geen enkel probleem meer voor mensen en op een of andere manier heeft het kunnen dragen van slippers er ook nog mee te maken, kortom: met pre-vakantie zijn is een prettige, semi-vrije toestand.

Maar ik moet eerlijk zeggen dat het mee ook veel voldoening gaf dat ik een woord had verzonnen. Ik hou van het levende en uit miljarden deeltjes bestaande organisme taal. En nu had ik daar een kleine bijdrage aan mogen leveren met Mijn Eigen Woordje. Een heel aangenaam gevoel.

Van de week kwam er een man op consult.
Hij wilde thee.
“Ik moet het nog even zetten”, zei ik. “Je bent de eerste vandaag.”
“De eerste, om 11.00 uur?”, zei de man. “Dan ben je zeker met pre-vakantie.”
Geschrokken draaide ik me om. Zei hij dat nou echt? Kwam daar, als een boomering, Mijn Eigen Woordje weer bij me terug? Het was een hele rare gewaarwording. Maar ook weer niet, besefte ik me al gauw, omdat ik het woordje pre-vakantie ook wel eens luid en duidelijk gelanceerd had op een barbecue waar de betreffende man ook aanwezig was. Alleen leek hij niet meer te weten dat ik de uitvinder was. Hij was het gewoon gaan gebruiken, wat natuurlijk ook precies mijn bedoeling is, maar nu dat gebeurde voelde ik me ineens... gepasseerd?
“Eh, pre-vakantie”, zei de man. “Dat is dat...”
“Ik weet wat het is”, onderbrak ik hem.
Ik dacht even na.
“Ik ben inderdaad met pre-vakantie”, zei ik toen.
“Lekker”, zei de man.
“Heerlijk”, zei ik.

Daarna werd ik weer rustig.
En eigenlijk ook wel weer tevreden.
Het woordje pre-vakantie doet het uitstekend.
En het voorziet duidelijk in een behoefte.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments