Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

NACHTJES AFTELLEN

De pipo is een week op zeilkamp.
Ik mis de pipo.
Heel erg.

De pipo zelf had er dit keer ook moeite mee om weg te gaan. Juist nu, nu alles verandert na de vakantie, wilde hij eigenlijk vooral thuis zijn. Maar goed, hij was al opgegeven, dus hij moest. Punt, uit.
“We whats-appen elke avond, goed?”
“Ik weet zeker dat ik de nachtjes aftel tot ik weer thuis ben.”

De eerste dag was het moeilijkst. Ik meende te voelen (je moet altijd voorzichtig zijn met dat soort ideeën) dat de pipo het zwaar had. ’s Avonds belde hij op.
“Mijn mobiel doet het niet. Dus whats-appen gaat niet lukken.”
Ik hoorde een brok in zijn keel.

De dag erna reden we, op weg naar het strand, langs het Gooimeer waar het zeeverkennerskamp plaatsvindt. Ik zag geen vletten op het water.
“Waarom zijn ze niet op het water!”, riep ik uit. “Misschien is er wat aan de hand. Kunnen we niet even de afslag nemen?”
A. reed heel hard langs de afslag.
Dus blijkbaar kon het niet.
“Je moet je geen zorgen maken. Hij is gewoon op een heel leuk kamp. Punt uit”, zei hij.

“Kijk”, zei A. ’s avonds. “Hier heb je ‘m. En hij kijkt heel blij. Zie je nou?”
Hij liet me de site zien van het kamp waarop de leiding een paar keer per dag een foto plaatst. Ik keek naar de foto. De pipo zat met een boterham in zijn hand met een paar vrienden voor een vlet op de grond. Hij keek inderdaad blij. Ik keek naar andere foto’s. Lesje schiemannen. Lunchen op eiland De Schelp. Levend Zeeslag als avondspel. Allemaal leuk.
‘Volgens mij ben je erdoorheen’, zei ik ’s avonds in gedachten tegen hem voor het slapen gaan. ‘Het kost altijd even voordat je echt in een kamp zit. Dat had ik ook vroeger.’

De bevestiging kwam vanavond, in de vorm van een stilte.
Want: hij belde niet.
“Als je het echt heel, heel erg vindt, dan mag je me na 4 dagen bellen. En dan kom ik langs, om iets te brengen zogenaamd. En dan praat ik je even moed in voor de laatste 3 dagen. Goed?”
“Ja, dat vind ik wel goed. Dan heb ik een soort houvast.”
Maar hij belde dus niet.
Hij hoeft geen houvast.
Hij heeft geen moed nodig.
Hij is gewoon op een heel leuk kamp.
En ik ben het die de nachtjes aftelt voordat hij weer thuis is.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments