Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DOLLE BOEL

Het was op zaterdagavond.
Ik zat al een uur met de pipo naar Lord of the Rings, part 2 te kijken.
En ik werd een beetje moe van al dat wapengekletter en bloedvergieten.

“Ik ga even mediteren hoor”, zei ik terwijl ik van de bank op stond. “Even wat anders.”
Ik liep naar boven. Rust. Hoewel. Kriebels, vooral in mijn buik. Kriebels voor de volgende dag: de boekpresentatie. Ik werd er geacht 2 keer te spreken en ik wilde dat ‘een beetje freewheelend’ doen. In elk geval niet van een briefje. Maar dat maakte het wel extra spannend.

Ik ging in meditatie, op zoek naar ‘mijn mensen’. Al gauw voelde ik ze en toen zag ik ze ook. Wat leuk, ze zaten allemaal samen buiten, aan hun stamtafel. Daar zitten ze wel vaker aan, maar altijd weer in een andere setting en dit keer stond-ie midden in een bergachtig landschap, een beetje à la Lord of the Rings. Ze wenkten me: ‘Kom erbij zitten!’ Dat deed ik en we proostten. Ze waren heel erg uitgelaten en ik dacht: ‘Gezellig hier.’
Op dat moment zag ik in de verte een stofwolk die langzaam dichterbij kwam. Het voelde dreigend en mijn eerste gedachte was: ‘Dit komt door die film. Daarin zit de hele tijd dreiging in die dichterbij komt, dus dit verzin ik.’ Maar ik bleef die wolk zien en het kwam echt langzaam op ons af, dus ik raakte toch een beetje in paniek.
“Eh”, zei ik uiteindelijk. “Ik weet niet wat dat is, maar het komt hierheen.”
“Ja”, zeiden ze.
“Maar is het niet gevaarlijk dan?”, vroeg ik.
“Jawel, heel gevaarlijk”, zeiden ze.
En ze namen er nog eentje.
“Maar moeten we dan niet iets gaan doen?”, vroeg ik. “Klaarmaken voor de strijd of zo?”
“Ja”, zeiden ze. “We zijn klaar voor de strijd.”
“Maar wie zijn dat dan!”, riep ik uit.
En toen nam de oudste man het woord:
“Dat is het Leger van de Onwetendheid. Onze grootste vijand.”
“O!", zei ik.
En toen, als een soort surprise-actie, haalden ze allemaal ineens iets van achter hun rug vandaan. Mijn boek!
“En hier gaan we ze morgen mee bestrijden!”, riepen ze blij.
En ze proostten en ze zongen, kortom: het werd een dolle boel.

Geen dooie boel.
Die strijd begon pas de volgende dag.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments