Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VAN DIE ROZIGE, BLOEIENDE DINGEN

1

Aan alles zit een verhaal. Deze pioenrozen kocht ik vorige week in Velzen. Ze stonden langs de kant van de weg en als je wat geld in een bakje gooide, mocht je ze meenemen. Ik kocht ze, alleen al vanwege de charme van dit nog op vertrouwen gebaseerde systeem. En ik dacht: eigenlijk willen we dat allemaal: vertrouwen. Dus waarom gaat het dan toch steeds mis?

4

Afijn, een week lang leken de pioenrozen er ook geen vertrouwen in te hebben, want ze bleven waar ze waren: in de knop. Ik dacht nog: misschien waren ze niet helemaal goed. En toen, ineens, binnen 24 uur en precies op A.'s verjaardag, gebeurde het toch nog. Met een soort onhoorbare oerknal barstten ze open en kwam dit roze, ook weer onhoorbaar gillende bloemengeweld tevoorschijn. Het was een spetterende voorstelling die ook weer 24 uur duurde. Toen was het over. Wat een show.

2

Je hebt van die mensen die even een tijdje heel intensief in je leven zijn en die dan weer verdwijnen. Maar uit je herinnering gaan ze niet. Juf Mirjam-de-filmjuf was zo iemand. Zo'n 3 jaar geleden, toen het patatje nog op het MKD zat en intensief geobserveerd werd, filmde juf Mirjam hem. Overal en dus ook hier thuis. Bij het spelen, bij het eten, bij het knuffelen. Juf Mirjam-de-filmjuf werd even 1 van ons en dat was heel fijn. Want wat gaf ze ons veel informatie over het patatje en ook veel vertrouwen dat het wel goed zou komen met hem. Bij het afscheid nam ze een plant mee, in een pot. Juf Mirjam-de-filmjuf verdween uit ons leven. De plant ging dood. Maar in de pot zet ik nog elk jaar een nieuwe plant. Roze, kleur van de moederliefde.

3

Vorige week was er een mooie docu over de redactie van Libelle op tv.
Ik heb er ooit gewerkt als freelance-redacteur en het was by far de meest professionele redactie die ik ooit heb mogen meemaken.
Wat ik er o.a. leerde was bijschriften schrijven in Libelle-sfeer bij dit soort Libelle-achtige hoekjes. Kijken of ik het nog kan:
'Leuk, zo'n groene gemarmerde pot. De lege flessen vertellen over gezellige terrasavonden en de lantaarn zorgt voor mediterrane sferen. De schelpjes en steentjes zijn meegenomen door de kinderen en dragen herinneringen aan de laatste zomervakantie.'

Ja hoor, ik kan het nog.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments