Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE KAST MET DE ONTBREKENDE LADE

Van oorsprong ben ik een atheïst.
Maar nu geloof ik dat ik dat niet meer ben.
Of nee, dat weet ik eigenlijk wel zeker.

Geloven is lastig.
Ik weet nog dat een nichtje ooit tegen me zei: “Tante Janneke, ik geloof dit jaar niet meer in Sinterklaas. Denk je dat hij dat erg vindt?”
Dat was het moment waarop ik me realiseerde dat er tussen wel en niet geloven nog heel veel zit.

Mijn nichtje ging dus van wel geloven naar niet geloven. Ik ben de laatste jaren de omgekeerde weg aan het gaan. En ik geloof dat dat moeilijker is. Ik voel me vaak een kast waarin een lade ontbreekt, namelijk die met het woord ‘Geloof’ erop. Ik heb die lade niet, dus waar kan ik de dingen die met geloven te maken hebben opbergen?

Ik was een atheïst, van huis uit, maar ik denk ook vanuit mezelf. Ik had als kind al een hekel aan alles wat met kerk te maken had. Iets in me zei: niet goed. Mevrouw Molen, van om de hoek, vond die houding van mij onverdragelijk. Iedere kerst nodigde ze me uit om ‘gezellig samen een kerststal te knutselen’. Maar onder het knippen van de herdertjes en het plakken van de stal, probeerde ze me te bekeren met verhalen over de Here God. “Goed opletten hoor”, zei ze een keer streng. “Anders zal je ziel altijd in duistere sferen blijven verkeren.”
Kippenvel.

Het komt door het mediumschap dat ik mijn atheïtische wereldbeeld niet vast heb kunnen houden. Het klopte niet samen. Sowieso natuurlijk niet dat er ‘niets na de dood’ zou zijn. En ook niet dat er geen grote kracht achter het leven zou zitten. Ik snap de lente bijvoorbeeld niet zonder het besef van die grote kracht. Er was wel een weerstand om hem God te noemen, maar ik ontdekte boeken waarin die kracht ook anders werd genoemd. Liefde, Grote inspirator, Het licht.

Heel langzaam en met veel moeite ben ik op zoek naar mijn eigen geloof. Ik lees erover, ik praat erover, op zoek naar de invulling die voor mij goed voelt. Het is een traag, ingewikkeld en kwetsbaar proces en ik weet nu zeker dat niet-geloven veel makkelijker is dan wel geloven.
Laatst zag ik een gesprek op tv tussen Erik van Muiswinkel (atheïst) en Thijs van den Brink (EO). Voor het eerst merkte ik dat ik meer gevoel had bij de argumenten van de gelovige, dan bij die van de ongelovige.

Wel blijf ik zitten met het lade-probleem.
Waar laat ik nou toch al die overwegingen, gedachten en conclusies?
Ik ben nog druk op zoek naar een oplossing.
Voorlopig leg ik ze maar even gewoon bovenop de kast.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments