Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EN GARDE!

“Hoe was het vandaag?”, vraag ik als de pipo thuiskomt.
“Best”, zegt de pipo.
Hij loopt langs me de gang in en gooit her en der wat spullen neer.
“Wil je wat eten?”, vraag ik.
“Neu”, zegt de pipo.
“Ging het gisteravond goed met eten halen toen ik er niet was?”, probeer ik het met een ander onderwerp.
“Waarom niet”, ontwijkt de pipo.
“En zijn jullie laat gaan slapen?”, is mijn laatste poging.
“Neu”, is het antwoord.

De pipo gaat door een non-communicatieve fase. Een fase waarin hij zich ook behoorlijk ergert, vooral aan mij. En ik weet dat dit bij het losmaak-proces hoort waar hij in zit en dat ik het dus niet persoonlijk moet opvatten, maar oeh, het valt niet mee. Ik weet ook dat ik beter kan stoppen met mijn pogingen tot een gesprek en gewoon moet wachten tot hij er weer aan toe is. Maar ik sta nog in de oude stand. Ik wil nog dat het is zoals het was: eindeloos praten met een pipo die altijd graag wilde vertellen wat hem allemaal bezig hield. Die duidelijk genoot van een gesprek en die vragen stelde over van alles.

Heel soms heeft hij het nog wel eens, ’s avonds in bed, als ik even kom kijken en hij nog wakker ligt.
“Ik vind dit best moeilijk”, zei hij laatst zachtjes.
“Ik snap het”, fluisterde ik terug. “Maar je doet het goed hoor.”
“Echt?”, vroeg hij.
“Ja, echt”, zei ik.

En zo voelde het even alsof we twee acteurs waren die een vechtscène speelden in een stuk. En die, terwijl de voorstelling doorging, in de coulissen een paar woorden wisselden.
Gaat het goed?
Ja, het gaat goed.
Echt?
Ja, echt.

En daarna moesten we weer op:
“En garde!”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments