Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EN DE ENGELEN...

“We gaan boomklimmen!”, roept het patatje als we aankomen op de hei.
“Ja!’, roept Binkie S. enthousiast terug.
En daar gaan ze. Met de tong uit de mond, hoger en hoger.
De een kiest voor een dwarse tak rechts en de ander voor een hoge tak rechtdoor.
En dan ineens: “O!”, roept Binkie S.
“Wat is er?”, vraag ik.
“Ik eh... Ik geloof dat ik niet meer terug kan,” zegt Binkie S.
Hij klinkt een beetje paniekerig.
“Laat maar. Ik help wel even”, zegt het patatje.
Nou, dat lijkt me niet. Ten eerste zit hij helemaal aan de andere kant van de boom en bovendien: wat kan hij doen, anders dan de weg terug blokkeren.
“Misschien kun je je voet daar zetten?”, wijs ik vanaf de grond.
Maar ik zie al wat het probleem vooral is. Binkie S. ziet het gewoon even niet meer zitten.

Dan kijk ik naar het patatje.
Die zit met gevouwen handjes en zijn ogen dicht.
“Zo!’, roept hij dan. “Ik heb gebid hoor! Mijn engel komt je zo redden.”
Hij heeft er blijkbaar zoveel vertrouwen in, dat hij weer rustig verder klimt.

Binkie S. schuift ondertussen een klein stukje naar achteren. Zo ver dat hij net met zijn voeten boven mij bungelt.
“Weet je wat, kom maar op mijn schouders staan”, zeg ik. “Kijken of dat lukt.”
We proberen het en als ik heel voorzichtig naar beneden zak en hij zich langzaam laat zakken, gaat het net goed.
“He he”, zegt Binkie S. opgelucht.
“Zie je wel”, klinkt het uit hoog de boom. “Ik zei toch dat mijn beschermengel je zou redden.”

Het was een pasig weekend.
Jezus ging dood en stond weer op.
Eieren werden verstopt en weer gevonden.
Jongens klommen in bomen en kwamen er weer uit.
En de engelen, zij deden hun werk.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments