Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ONDERWEG NAAR TIEL

DSC_0028

Ik ben dus onderweg naar Tiel (zie blog 14 maart).
Het is een vreemde reis.
Waarop bijzondere dingen gebeuren.

Tiel staat dus voor meer geloof in mezelf en in de andere kant. Sinds ik als medium werk, hield ik altijd de deur op een kier. Ja, ik werkte en ja ik geloofde in wat ik deed. Maar ik twijfelde ook. En ik maakte mezelf wijs dat dat goed was, omdat ik niet zo’n wegzweefmedium wilde worden en dat zou ik voorkomen door veel te blijven twijfelen.

Dat hield ik lang vol.
Totdat ik naar Tiel geleid werd.
Toen begreep ik: het moet anders.

Ik vroeg me af: wat geloof ik nou eigenlijk niet? Antwoord: dat ik geholpen word. Om een of andere reden denk ik dat iedereen geholpen wordt, maar dat ik het helemaal zelf moet doen. En ik moest toegeven: dat sneed geen hout. Dus ik besloot mezelf hierin te ‘herprogrammeren’. In het verleden heb ik goede ervaringen gehad met affirmaties: meerder malen per dag een positieve tekst zeggen waarvan je wilt dat dat een echte overtuiging wordt. Tot mijn verbijstering werkte dat toen heel goed, dus ik bedacht ook hiervoor een affirmatie. Het werd:

‘Ik heb vertrouwen in de hulp van de spirituele wereld.’
3xdaags 5 x opzeggen, zo luidde het recept.

De affirmatie voelde goed. Het was als de benzine om naar Tiel te blijven rijden. Maar, er gebeurde ook nog iets anders. Want overal langs de weg naar Tiel, liggen leuke, kleine hints dat ik op de goede weg ben.

Zo was daar al een dag nadat we op weg waren ‘een beeld’ dat iemand mij toestuurde en dat me echt hielp. Ik worstelde namelijk met een boek dat gemaakt gaat worden. Een bundeling van mijn spirituele columns. Heel leuk, maar ineens toch weer die twijfel. Wat heeft het toe te voegen? Wat is het nut? Nu komt het beeld: ik was een luikje van een projector dat werd weggehaald. Nu kon er een sterke lichtbundel een zaal in schijnen. Op een groot scherm werden beelden vertoond waar mensen naar zaten te kijken.
Ik begreep het, want dit is precies wat ik met mijn boek zou willen doen: de lichtwereld meer inzichtelijk maken. Heel praktisch en duidelijk voor een groter publiek. Dus: dank!

Toen, uit het niets, weer een raar moment. M., die privélessen bij me volgt, maakte tijdens een oefening per ongeluk contact met mijn gidsen. Ineens veranderde de blik in haar ogen, ze straalde en uit het niets pakte ze mijn handen en zei: “Je doet het niet alleen. Wij zijn er voor je. Dat weet je toch?!” Ik kreeg kippevel. Helemaal omdat dit niets voor M. is, die ook helemaal niet van aanrakingen houdt. Dus ik voelde waar dit vandaan kwam. Dank!

En nu net. Ik loop door de achtertuin. Wat ligt daar nou? Een heel klein speelkaartje. Het blijkt een klaver 7 te zijn. Ik pak hem op, neem hem mee naar binnen en heb het gevoel dat dit weer zo’n Tiel-ding is. Ik zoek op waar klaver 7 voor staat. Antwoord: ‘Je bent in goed gezelschap’.

Ik voel het: ik nader Tiel.
En ik krijg steeds meer vertrouwen in de hulp van de spirituele wereld.
Wauw.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment