Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BIZAR

“Ik zag een mailtje langskomen”, zegt A. gisteren.
Er is weer een bestelling gedaan van je boek bij het Centraal Boekhuis.
“Bizar”, zeg ik.
Ik heb dan nog geen idee.

Als er iets raar gelopen is in mijn leven, dan is het wel de geboorte van dat kinderboek: Bo en Bram. Ik schreef het in 1998 en stuurde het rond naar uitgeverijen en redacties. De enige positieve reactie kwam van een redacteur bij het AD die er wel wat mee wilde. ‘Leuk!’, dacht ik. En toen... werd het stil. Ik informeerde en wat bleek: de redacteur was langdurig uitgeschakeld door ziekte. Het spoor liep dood.

Twee jaar later deed ik een nieuwe poging. Ik stuurde nogmaals het script naar verschillende uitgeverijen en dit keer reageerde uitgeverij Kluitman in Alkmaar. We gingen in onderhandeling en dat ging goed. We hadden het over de vormgeving, de illustraties en ineens... werd het stil. Ik informeerde en wat bleek: ze hadden bij nader inzien problemen met de naam van het jongetje: Bram. Die vonden ze te joods. Dat vond ik echt schokkend en het leidde uiteindelijk tot een breuk tussen Kluitman en mij.

Jaren gingen weer voorbij, totdat een vriendin vroeg: hoe zit het met dat boek van jou? “Dat heb ik opgegeven”, zei ik. Maar zij werkte bij een kinderboekenuitgeverij en vroeg toch om het script. Ik stuurde het naar haar toe en zowaar zeg: ze wilden het uitgeven. We maakten het helemaal af, inclusief illustraties en opmaak en toen... werd het stil. Ik informeerde en wat bleek: de uitgever had problemen. Jarenlang gebeurde er niets. En toen had ik er genoeg van. Ik dreigde met een advocaat en zowaar, een jaar of 2 geleden was er dan ineens toch een boek. He he.
Alleen gebeurde en nu weer niks qua betaling. Ik informeerde weer. De uitgever bleek ondertussen ondergedoken wegens het grote aantal schuldeisers.

Het was op dit punt dat ik het boek losliet.
Het bestond nu en iets zei me dat ik er verder niets meer van moest verwachten.
Ook goed.
Ik kreeg wel af en toe een berichtje van enthousiaste ouders, of ik zag een leuke recensie op internet, maar het voelde toch een beetje als iets wat een vroege dood was gestorven.

En toen vertelde A. dat dus gister, van die bestelling bij het CB.
“Zou het stiekem toch goed verkopen?”, vroeg ik me hardop af.
“Wie weet”, zei A.
“Ik heb toch altijd nog het gevoel dat het niet zo mocht zijn”, zei ik vervolgens.
“Zou OOK kunnen”, zei A.

Het slotakkoord valt vanmorgen. Een mailtje van de broer van A.
“Er is brand geweest hier in Harlingen en wel in een opslagloods van boeken. Het lijkt erop dat het de loods is van de uitgever van Janneke’s boek. Alles wat erin stond is verloren gegaan.”

En toen werd het stil...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment