Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HOW FRAGILE

“Jij was toch bevriend met D?”, vraagt A.
“Ja, hoezo?”, zeg ik.
“Nou ja...”, zegt A. aarzelend. “Er komt net een heel raar mailtje van haar binnen.”

Ik loop met A. mee naar beneden. Een raar mailtje van D, daar kan ik me niks bij voorstellen. We zijn oud-collega’s, maar daarna hebben we contact gehouden en dat was, dacht ik, altijd heel vriendschappelijk...

Ik lees het mailtje en ik schrik.
Het is aan iemand anders gericht, maar: het gaat over mij. Iets in mij wil wegkijken. Niet alleen omdat dit dus niet voor mijn ogen bedoeld is, maar ook omdat ik nare woorden zie staan. Ik wil wegkijken, maar ik doe het niet en dan is het al te laat. Ik heb de woorden al gelezen. Er staat dat ik ‘zwets’ en de toon is heel bozig.
“Ik snap het niet”, zeg ik. “Volgens mij is er niks gebeurd.” Ik probeer helder te denken, maar het valt niet mee, want de emoties schreeuwen erdoorheen.
“Misschien even bellen”, zegt A.
“Misschien eerst even rustig worden”, zegt mijn gevoel.

Na een kwartiertje ben ik wat rustiger. Ik bel D.
“Er is denk ik iets fout gegaan”, zeg ik.
“Ja”, zegt ze.
“Ik heb een mail van je gehad over mij die je per ongeluk naar mij hebt gestuurd.”
“Ja”, zegt D. “Ik weet het.”
Het is even stil.
“Ik schrik hiervan”, zeg ik.
D. begint te praten. Het is allemaal niet zo bedoeld en een beetje kort door de bocht en eigenlijk ging het ook niet over mij, maar over iemand anders en bij de laatste keer dat we elkaar zagen was ze gewoon een beetje teleurgesteld. Het verklaart wel iets, maar niet alles. En het doet zo’n pijn! Ik besluit dat ook te zeggen.
“Dit voelt als een klap in mijn gezicht”, zeg ik.
“Joh, dat hoeft toch niet”, zegt D.
Er zit een gat tussen wat zij zegt en wat ik voel. En dat gat wordt niet opgevuld door dit gesprek.
“Maak je niet druk”, zegt D.
We hangen op.

In de uren erna voel ik me vreselijk.
Ik ben zo geschrokken dat iemand zo anders over je kan denken dan jij dacht.
En ik schrik er ook van dat dat je zo diep kan raken.
Soms zou je willen dat je minder kwetsbaar was.
Dit bedoelde Sting dus, toen hij zong: 'How fragile we are, how fragile we are...'
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments