Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HELDIN VAN DE DAG

Ze heet Joke.
Dat weet ik omdat dat op haar badge staat.
Joke van de Nettorama.

Ik schat haar ergens in de 50. En haar haar pluist. Dat haar was vroeger vast langer en blonder en glanzender. Maar er is geen tijd meer voor haar in het leven van Joke. Want Joke zwoegt, ook nu weer. Met een grote kar vol dozen met vla en melk komt ze uit het magazijn rijden. Ze kijkt bezorgd. Niet botsen tegen de karretjes van klanten en niet uit de bocht vliegen bij de worst. En zo snel mogelijk bijvullen, want de melk en de vla zijn bijna op en de klanten willen melk en vla!

Ze doet dit werk al heel lang en ze kent veel klanten persoonlijk.
“O, zo groot alweer”, zegt ze tegen een moeder die langskomt met een peuter in een wagentje.
“Hoe oud is nu?”
“In maart wordt ze 2”, zegt de moeder.
“Ja, voor je het weet...”, zegt Joke.
De wolk van stilte die volgt zit vol verhalen uit haar eigen leven.
Dan trekt ze weer een nieuwe doos met vla open.

Even verderop laat een klant een glazen pot vallen. Joke veert onmiddellijk op.
“Laat maar liggen hoor mevrouw. Ik ruim het wel op.”
Daar komt ze al aanrennen met stoffer, blik en een emmer met sop. De klant wil helpen met het verzamelen van scherven.
“Het hoeft niet hoor, straks snijdt u zich. Laat mij het maar doen”, zegt Joke.

Als ik in de rij sta, zit zij nog te dweilen. En nu ze toch bezig is, pakt ze meteen dat ene lage randje even mee. Want dat oogt vies. En ze zit er nu toch voor.

Niemand ziet het. Niemand weet het.
Behalve ik.
En in stilte roep ik Joke uit tot Heldin van de Dag.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments