Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KERSTTOESPRAAK EENMAALDAAGS JANNEKE 2011

De dag voor kerst zit ik in de auto. De radio staat aan en een dominee is aan het woord: ...omdat Jezus is gestorven voor onze zonden”, zegt hij.
“Ik dacht het niet”, zeg ik.
Ik zet de radio op een andere zender.
DJ Gerard Ekdom roept namens Serious Request op om tijdens de laatste uren nog even flink wat platen aan te vragen voor het goede doel.
“Dat is beter”, zeg ik.

Stel, je groeit ergens op. In een leuke plaats en in een fijne straat waar je vaak buiten kunt spelen. En op een dag vertelt iemand daar, tijdens het buitenspelen, je een verhaal over iets dat ooit gebeurd is. Iets waar je je niets van herinnert omdat je nog zo klein was, maar iets dat wel met jou te maken heeft. Dit is het verhaal:
“Vroeger woonde daar aan de overkant meneer Klaver. Maar die is dood. Dat zit zo. Jij speelde op straat en toen kwam er een auto aanrijden en jij lette niet op en toen is meneer Klaver voor die auto gesprongen om jou te redden. Maar toen is hij wel aan zijn verwondingen overleden.”

Na dit verhaal is je leven nooit meer hetzelfde. Iemand is gestorven voor jou! Emoties schieten door elkaar heen: verdriet en blijdschap, dankbaarheid en schuld. Dat vooral: heel veel schuld. Waarom keek je nou niet uit op die straat, sukkel die je bent! Nou is die aardige meneer Klaver dood door jou!

Die aardige meneer Klaver kun je niet meer bedanken. Nou ja, de verhalenverteller heeft nog wel wat suggesties van wat je zou kunnen doen om je dankbaarheid te betuigen. Je zou elke week naar het graf van meneer Klaver kunnen gaan en je zou allerlei handelingen kunnen verrichten uit naam van meneer Klaver. Je zou je leven in dienst van hem kunnen stellen.

Dat doe je dan maar. Want schuld is een gemene. Schuld schuurt en schaaft en zeurt en zaagt, eindeloos en dwars door alles heen. En omdat je ook niet weet hoe je anders met dat schuldgevoel om moet gaan, ga je dus maar naar dat graf en verricht je al die handelingen die je aangepraat zijn. Eigenlijk leef je vanaf dat moment niet meer vanuit je hart, maar vanuit schuld. Omdat je denkt dat dat zo moet. Omdat je gelooft dat dat zo moet.

Ik geloof ook, maar dan in het leven.
Ik geloof in het goede van de mens.
Ik geloof dat mensen ook allemaal fouten maken.
Maar ik geloof niet dat ze van nature schuldig zijn en dat ze hun leven moeten besteden aan het wegpoetsen van die schuld. Het leven is bedoeld om te leven. Om er mooie dingen mee te doen vanuit jezelf en met je talenten. En ook om zoveel mogelijk voor anderen te doen. Maar dan wel omdat je dat wilt. Omdat het zo voelt. Omdat het zo fijn is.

Serious Request: haalde dit jaar 8,6 miljoen op voor de mama’s in oorlogsgebieden. En dat deden ze weer met zoveel plezier en creativiteit.
Dat is leven.
En dat is geven.
Leef en geef vanuit je hart mensen.
Daar hebben we het voor.
Tags: met
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments