Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

  • Music:

DE GEHEIME SCHAT

Het contact dat ik maak voor Josje met haar vader verloopt goed. Haar vader blijkt uitstekend via mij te kunnen communiceren. Hij heeft zijn karakter laten voelen (heel rustig en bedachtzaam). Hij heeft twee hobby’s laten zien (fotograferen en reizen) en hij heeft beelden aan me getoond van zijn overlijden dat heel onverwacht plaatsvond, in het ziekenhuis, kort na een operatie. Zijn liefde voor zijn dochter toont hij met een groot, rood hart, dat ook bij haar thuis blijkt te hangen aan een muur.

Kortom, het consult verloopt goed en ik sta op het punt om er zeer tevreden over te zijn, als er ineens iets raars gebeurt.
“Ik zie een ring. Een zilveren ring”, zeg ik. “Klopt het dat jij een zilveren ring van hem hebt geërfd?”
Josje piekert en peinst en eigenlijk zegt dat al genoeg: ze herkent het niet.
“En ik zie beelden van een warm land, met bergen. Volgens mij is dit Spanje. Klopt het dat jullie daar samen zijn geweest”
Josje schudt haar hoofd.
“Hij is wel eens in Spanje wezen fotograferen. Maar dat was geen vakantie met mij.”
“Ik zie ook een foto”, zeg ik nu wat aarzelender. “Een foto met jullie samen erop, gemaakt in Spanje met de zee op de achtergrond.”
En weer schudt Josje van nee. Ze weet van geen ring, vakantie of foto van hen samen.

Hier is duidelijk iets aan de hand. Een half uur lang verliep de communicatie prima en nu ineens niet meer. In mijn hoofd werk ik het ‘wat nu te doen’-lijstje af voor dit soort situaties.
‘Help!’, denk ik in gedachten naar de andere wereld. ‘Laat me zien hoe ik dit consult weer op de rails kan krijgen!’
Dan zie ik heel duidelijk papieren. En een familie-bijeenkomst.
“Klopt het dat jullie met de familie een soort bijeenkomst hebben gehad na je vaders overlijden, naar aanleiding van papieren die gevonden zijn?”, vraag ik.
“Ja”, zegt Josje een beetje ongemakkelijk. “Dat klopt wel.”
“Ik zie ook brieven en kaarten”, zeg ik. “Het voelt allemaal best emotioneel.”
“Dat was het ook”, zegt Josje.

En dan zie ik iets heel raars: een plaatje uit het boek van een van mijn kinderen. Het hoort bij een verhaal dat heet: ‘de geheime schat’. De ervaring leert dat als een overledene op die manier iets duidelijk wil maken, dat ik de woorden dan heel letterlijk moet nemen. Maar ik aarzel. Als ik ga zeggen dat haar vader een geheime schat heeft achtergelaten, lijkt het wel of ik een piraat van hem maak. Ik kleed het eerst dus maar een beetje in:
“Er is iets met een geheim”, begin ik.
“Dat was het zeker”, zegt Josje.
“En een schat?”, durf ik voorzichtig.
“O!”, roept Josje uit.
In het beeld zie ik dat de vader Josje en de schat bij elkaar brengt.
“Hij wil die schat en jou bij elkaar brengen”, zeg ik.
“O echt?”, vraagt Josje onthutst. “Dat wil ik geloof ik ook...”

Het blijkt dan ook allemaal iets anders te liggen dan ik dacht. De brieven en kaarten die gevonden zijn, bleken te komen van – inderdaad - een geheim. Een geheime dochter, wel te verstaan. Eentje waar niemand in de familie van wist. Een dochter waar Josjes vader wel contact mee had, maar dus in het geheim. Vader en deze dochter waren dol op elkaar en hij noemde haar ook ‘schat’, zo bleek uit de brieven en kaarten. Vandaar: de geheime schat.

Voor Josje was het bestaan van deze andere dochter aanvankelijk een schok geweest. Maar ze werd ook steeds nieuwsgieriger. En door het beeld van haar vader, die de schat en haar samen wilde brengen, besloot ze definitief om contact te gaan zoeken met haar halfzus.

Een maand later zitten ze samen tegenover me: Josje en Minke. Ze blijken het heel goed met elkaar te kunnen vinden.
“En wat ik nog even wilde vertellen”, zegt Minke. “Ik heb een zilveren ring gehad van mijn vader, tijdens onze enige vakantie samen, in Spanje. En de foto heb ik ook.”
Ze haalt hem tevoorschijn. Vader en dochter, met op de achtergrond de zee.
“Is het voor jou nu helemaal goed zo?”, vraag ik Josje. “Want hij heeft toch altijd een geheim voor je gehad.”
Josje knikt.
“Hij is er hier, tijdens dat consult, toch over begonnen. Dat was voor mij wel heel belangrijk. En weet je nog dat grote rode hart dat hij liet zien? Ik zag het vanochtend nog hangen in de kamer en het is echt heel groot. Daar passen we makkelijk samen in.”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments